Ζωγραφιστά κουτάκια

Ανακύκλωση κουτιών μικρών,μικρότερων και πιο μεγάλων-πάντα κρατάω όσα είναι σε καλή κατάσταση και ήρθε ο καιρός να αξιοποιηθούν.Έχω κι άλλα,αργότερα αυτά.

Στο πρώτο είχα τη δυνατότητα να ζωγραφίσω και στο εσωτερικό.Στην επιφάνεια απλά λίγο χρώμα και πατίνα για φόντο.
Στα επόμενα ροζ φορεματάκια,ενώ άφησα την επιφάνεια όπως ήταν,μου άρεσε.

Τα επόμενα είναι γιορτινά και μ΄αυτά παίρνω μέρος στο διαγωνισμό της Ανεράιδας.
Αυτό ήταν αρκετά ψηλό και είχα τη δυνατότητα να ζωγραφίσω και τα πλαϊνά του.
Ένα μικρούλι,που κάλυψα με χαρτί από το τετράδιο μουσικής των κοριτσιών(φωτοτυπία)-free as a bird το τραγουδάκι-και γύρω έβαλα πάστα διαμόρφωσης.
Τι άλλο θα ζωγράφιζα από ένα πουλάκι που τραγουδά μέσα στο χιόνι,έναν κοκκινολαίμη,,το αηδόνι του χειμώνα.
Έχετε ακούσει το τραγούδι του;Υπέροχα μελωδικό!
Στο κόκκινο άφησα την επιφάνεια αχρωμάτιστη,άλλωστε το κόκκινο ταιριάζει στις γιορτές,το ζωγράφισα και μόνο μερικές πιτσιλιές έριξα στο φόντο.
Στο τελευταίο,είναι και το μεγαλύτερο,το ύφος είναι vintage.Πέρασα την επιφάνεια με σφουγγαράκι,ταμποναριστά αλλού πιο πυκνά κι αλλού αραιότερα,ώστε να αντανακλάται το μαύρο χρώμα του.
Χειμερινό το τοπίο,θολό από το χιόνι , με κυρίαρχο το κόκκινο.Τη γούνα γύρω από το λαιμό και τα μανίκια την έφτιαξα ανάγλυφη και πάλι με πάστα.


UPDATE:

To καινούριο κουτάκι κι αυτό σε vintage στυλ.Μ΄αυτό παίρνω μέρος στην ανταλλαγή δώρων της Ρένας.
Και βέβαια,δε θα είναι άδειο,το περιεχόμενο δεν έχει αγοραστεί,αφήστε το για έκπληξη.

Τα δέντρα

Δέντρα μόνα,σιωπηλά.Φυτρώνουν στην τύχη,τον τόπο δε διαλέγουν,μα όπου βρεθούν ποτέ τίποτα δε ζητούν.

Στη μάνα γη ακουμπούν,χτίζουν κορμό,φύλλα,καρπούς.

Χρόνια ριζωμένα, χειμώνες-καλοκαίρια,δέχονται στη φυλλωσιά τα χάδια της αύρας,την οργή του ανέμου.

Μια μικρή πνοή αρκεί,για ν΄αρχίσει το τραγούδι τους κι ο ρυθμός να κυριεύσει το κορμί τους.

Χέρια φυλλοφόρα τα κλαδιά τους καρτερικά προσμένουν των πουλιών τις φωλιές,τη γλυκιά τους λαλιά.

Από την κορφή τους κρέμεται η κάθε μέρα,μια κορώνα από χρυσές και σμαραγδένιες ακτίνες.

Κι αυτά γλυκά αγκαλιάζουν τον ήλιο,τ΄άστρα,τη σελήνη.

Τα πληγώνουμε δε μιλούν-άραγε κρυφά δακρύζουν;


Τα "θέλω τους" υπάρχουν μόνο στα "δίνω τους"

Το ροζ κουτάκι

Από μικρούλα είχε αδυναμία στο ροζουλί.Όσα διάλεγε-ρούχα,παιχνίδια,ο,τιδήποτε- το χρώμα αυτό ήταν το κυρίαρχο.
Πάντα κρατάω κάποιες συσκευασίες,όπως αυτό το κουτάκι από σοκολατάκια.Ροζάκι απαλό και για ποιον άλλον θα το στόλιζα;

Για τη μεγάλη κόρη μου,δωράκι για τα σημερινά γενέθλιά της.Ελπίζω να της αρέσει,δεν το έχει δει ακόμη.
Στη μέση είχε ένα στρογγυλό άνοιγμα,που το κάλυψα με χαρτόνι κι επάνω του κόλλησα χαρτί ζωγραφικής για ακρυλικά.Εκεί έβαλα το θέμα μου-ένα γυναικείο πρόσωπο με καπέλο.

Γύρω από την ένωση, για να μη διακρίνεται, έβαλα πάστα διαμόρφωσης,την έβαψα ασημί και κόλλησα μικρές tiny glass beads,αυτό γράφουν στη συσκευασία.
Τέλειωσα με μικρά λουλουδάκια σκορπισμένα σε διάφορα σημεία.*
-------------------------------------------------------------------

Φίλες μου,ελάτε,να πάρετε γλυκάκι!


Τι άλλο θα διάλεγα από γλυκάκια ροζ!Αυτά βέβαια είναι από το internet,γι΄αυτό....

...έφτιαξα χαλβά με αμύγδαλα,που της αρέσει,μας αρέσει-για το καλό,για να γλυκάνουμε την ημέρα,όπως λέγεται.

* Ξέχασα τα λουλουδάκια στο καπέλο-είναι υφασμάτινα με powertex και τις μικρές μπιλίτσες στο κέντρο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ!!!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Ξύλινα,ζωγραφισμένα κουβαδάκια

Είχα αγοράσει αυτά τα κουβαδάκια 2 χρόνια πριν,όταν ακόμη έκανα decoupage.Μαζί με άλλα ήταν φυλαγμένα και τώρα αποφάσισα να τα ζωγραφίσω.
Τα έβαψα,πράσινο το μεγαλύτερο και έκανα τα σχέδια με ατλακόλ.
Όταν στέγνωσε,ζωγράφισα τα σχέδια με ακρυλικά
και στο τέλος πέρασα πατίνα πράσινη.
Το μικρότερο το έβαψα με κόκκινο ακρυλικό(light oxide red,μου αρέσει πολύ αυτό το χρώμα),
έκανα και πάλι τα σχέδια με ατλακόλ,τα ζωγράφισα
και πέρασα με χαλκοκόκκινη πατίνα.

Τα φωτογράφισα απ΄όλες τις πλευρές,για να δείτε τα σχέδια,αλλά το φλας κάνει λίγες γυαλάδες.Άλλη φορά θα προτιμήσω φωτογράφιση στο μπαλκόνι,όπως κάνω συνήθως.

Γατοκατάσταση

Οι γάτες ποτέ δεν έλειψαν από τη γειτονιά άλλες φορές πλήθος,άλλες πάλι ελάχιστες.Όσο ήταν τα κορίτσια εδώ και λίγο μετά πάντα είχαμε γατούλα στο σπίτι και πάντα τη "χάναμε" από δηλητήριο.Έτσι αποφασίσαμε να φροντίζουμε μόνο τις γατούλες ,που ερχόντουσαν στην αυλή μας.
Μια μέρα φάνηκε το μικρό άσπρο γατάκι,ξεθάρεψε,αρχίζαμε να το ταϊζουμε γαλατάκι στην αρχή,κροκέτες όταν μεγάλωσε.
Και μεγάλωσε γρήγορα,καταλάβαμε ότι θα γίνει μανούλα και πραγματικά στην αυλή μας γέννησε 5 γατάκια.Εδώ θηλάζουν τα 4,δυστυχώς το 5ο ήταν αδύναμο και δεν επέζησε.
Μεγάλωναν τα γατόνια,έφευγαν,ερχόντουσαν,πάντα για φαγητό ξετρύπωναν από τριγύρω.
Σήμερα με το άκουσμα της πόρτας 10 γατόνια τρέχουν ανεβαίνοντας τη σκάλα,κατεβαίνουμε μαζί στην αυλή-πότε θα κουτρουβαλήσουμε όλοι-ξέρουν ότι ήρθε η ώρα για φαγητό.
Ο αγαπημένος μου,
η αγαπημένη μου,ξεχωριστοί κι οι δυό.
Μ΄αυτά τα φθινοπωρινά δέντρα μιας θαμπής από την αραιή ομίχλη ημέρας σάς αφήνω και εύχομαι να περάσετε ένα
ΟΜΟΡΦΟ ΓΕΜΑΤΟ ΘΑΛΠΩΡΗ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!

Tριπτυχο με γυαλόξυλα

Τρία μικρά ξύλινα καρεδάκια και πάλι κολλημένα έγιναν η επιφάνεια γι΄αυτή τη ζωγραφιά μου.
Αφού τα κόλλησα,τα έβαψα με άσπρο ακρυλικό-αυτό βοηθά καλύτερα στο στοκάρισμα,που ακολούθησε.Εδώ ο στόκος έκανε ρωγμές,αλλά δεν πέρασα άλλη στρώση,μου άρεσε το αποτέλεσμα και ζωγράφισα με ακρυλικά το θέμα μου.
Σ΄αυτό το στάδιο κόλλησα τα στρογγυλά γυαλόξυλα στο επάνω μέρος και πέρασα όλη την επιφάνεια με κάσια,έπειτα με ένα πανί αφαίρεσα την περίσσια από τις εικόνες και από μερικά σημεία της στοκαρισμένης επιφάνειας.
Αφού στέγνωσε πέρασα και πάλι ολόκληρη την επιφάνεια με ανάμειξη χρυσού και μπρούτζινου ακρυλικού αρκετά αραιωμένου.

Κάποια μικρά καρεδάκια γυαλόξυλα κολλημένα και βαμμένα έτοιμα για στοκάρισμα.Η Ρένα μου ζήτησε να δει πώς τα κολλάω-απλά μεταξύ τους με ξυλόκολλα.Μπορεί να μένουν κενά,αλλά με το στόκο διορθώνεται κάπως η επιφάνεια.

Δυο βραβεία και μια ημερήσια απόδραση

Σειρά μου να παρουσιάσω τα βραβειάκια,που μου χάρισαν αγαπημένες φίλες.
Πρώτο ήρθε αυτό με τις πολύχρωμες πεταλούδες,βραβείο έμπνευσης,χαρισμένο από την Έφη και την ευχαριστώ πολύ!

Θα το χαρίσω με τη σειρά μου στις:

1 Μαριέλα,τη δασκάλα μου στη ζωγραφική (marielartcourse)
2 Βασιλική (free paint)
3 Λούρδη (πολυτεχνίτισσα)
4 Μαρία και Μισιρλού (2handmadeart)

To δεύτερο βραβείο,το μαρτίνι,ήρθε από την Άννα,την οποία ευχαριστώ πολύ.
Μαζί με το βραβείο πρέπει να γράψω για μια δική μου απόδραση ,μόνο που θα είναι άνευ ποτού-πίνω ελάχιστα και προτιμώ κόκκινο κρασάκι.

Ιούνιος,τέλη δεκαετίας ΄70 γυρίζοντας από τις εξετάσεις στη σχολή βρήκα να με περιμένει ένα αεροπορικό εισιτήριο για Κρήτη.Το καράβι,που δούλευε ο πατέρας μου έπιασε για λίγο Ηράκλειο κι ήθελε να με δει.Διπλή η χαρά μου,θα έβλεπα τον μπαμπά μου και θα πήγαινα Κρήτη,που δεν είχα ξαναπάει και μάλιστα με αεροπλάνο.Τότε το αεροπορικό ταξίδι ήταν πόθος,αργότερα έγινε φόβος.
Το ταξίδι ήρεμο κι όμως από εκείνη τη στιγμή ήρθε εκείνη η ανησυχία,το σφίξιμο,που πάντα με ακολουθούσε.
Μολις δυο ώρες έμεινα με τον πατέρα μου,αποχαιρετιστήκαμε και το υπόλοιπο της ημέρας το αφιέρωσα στη γνωριμία του τόπου.Πρώτα απ΄όλα πήγα στην Κνωσό,βιαστικά περπάτησα στον αρχαιολογικό χώρο του μεγάλου αρχαίου πολιτισμού.Χρόνια μετά πήγαμε με φίλους και είχα όλη την άνεση να δω λεπτομερώς όλα τα μνημεία.
Στην επιστροφή πέρασα από το κάστρο στο λιμάνι,περπάτησα στην πόλη και αργά το βράδυ πάλι πίσω στην Αθήνα.
Για μένα σημαδιακό αυτό το ταξίδι με αεροπλάνο.Έκτοτε ακολούθησαν και κάποια άλλα,μα εδώ και αρκετά χρόνια δεν ξαναπέταξα από το φόβο,που με κυριεύει.

Το βραβείο μαρτίνι θα το χαρίσω στις νεαρές φίλες:

1 Μοντέρνα Σταχτοπούτα
2 Μαριάννα
3 Κουνελάκι
4 Άρτεμη
5 Ζέτα
6 Roadartist
Να ΄μαι,έτοιμη να μπω στους θαλάμους του παλατιού,στην Κνωσό.

Update:
Φίλες μου,αυτή την εβδομάδα,θα έρχομαι για λίγο,μπορεί να παραλείψω και κάποια μέρα να σας επισκεφτώ,γιατί από χτες οι μέρες μου είναι γεμάτες από το μικρούλη εγγονό μας.Τον άφησαν τα παιδιά-είχαν δουλειές στην Αθήνα-και είμαι συνεχώς από πίσω του,αλλά κι αυτός ο πονηρούλης όλο στα πόδια μου κρέμεται.
Από τις 9,που πηγαίνει για ύπνο,προσπαθώ να συμμαζέψω λίγο.
Σας φιλώ!