Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013



Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Φθινόπωρο

 ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ !    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Φίλες μου πάει το καλοκαιράκι,η βραδινή βροχή μάς θυμίζει ότι το φθινόπωρο ήρθε πια για τα καλά.Έμεινα πολύ καιρό μακριά από το σπιτάκι μου,ξεμυαλίστηκα με το fb και την αμεσότητά του.
Δεν ήταν βέβαια ο κύριος λόγος,αλλά είχα ένα γεμάτο καλοκαίρι με τα παιδιά και τον εγγονό.
Επίσης και ο χειμώνας θα κυλήσει με χαρές,αφού δυο μωράκια θα προστεθούν στην οικογένεια.



 Εικόνες από τη θάλασσα,που φέτος ήταν ζωηρούλα με κύματα τον περισσότερο καιρό-διάλεξα να βάλω τις ήσυχες μέρες της, που απολαμβάναμε τη δροσιά της.







Φτωχό ήταν από έργα,αλλά γεμάτο από μια φωνούλα και φατσούλα,που δε σε άφηνε λεπτό,να ησυχάσεις.
Σεπτέμβρη πια κατάφερα κάτι να ζωγραφίσω.Γνωστός μας γιατρός λόγω ειδικότητας (ορθοπεδικός) έχει συλλογή από καλαπόδια και με χαρά πήρα δυο ,να του τα στολίσω.



Με τζαζ διάθεση το πρώτο και με έμπνευση μια ακουαρέλα,που έφτιαξα από μια φωτογραφία,που μου άρεσε.



Το δεύτερο λόγω σχήματος με προβλημάτισε και αποφάσισα,να  το ζωγραφίσω floral ,όπως είχα κάνει και με το δικό μου.Βρήκα στο ίντερνετ floral γόβες γνωστών οίκων και διάλεξα μερικά μοτίβα,που μου άρεσαν περισσότερο.




Ελπίζω,να του αρέσουν!




Η ακουαρέλα μου,που ήταν η βάση για την τζαζ ορχήστρα στο πρώτο καλαπόδι



Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Θάλασσα

κεραμίδι ζωγραφισμένο με ακρυλικά

 Η Θάλασσα

Έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει:
δεν ξέρω αν μου δίνει μουσική ή συνείδηση:
Δεν γνώριζα αν είναι κύμα μονάχα ή πλάσμα βαθύ
ή μονάχα βραχνή φωνή ή θαμβωτική εικασία
ιχθύων και καραβιών.
Γεγονός είναι ότι και κοιμισμένος ακόμα
με κάποιο μαγνητικό τρόπο
κυκλοφορώ
στην παγκοσμιότητα των κυμάτων.
Δεν είναι μονάχα τ΄ αλλοιωμένα κοχύλια,
σα ν’ ανάγγελλε κάποιο αργό θάνατο
τρεμουλιάρης πλανήτης,
όχι, με τη λεπτομέρεια ανοικοδομώ την ημέρα,
με μια ριπή αλατιού το σταλακτίτη,
και με μια κουταλιά τον άπειρο θεό.
Διατηρώ ό,τι με δίδαξε.
Τον αγέρα, τον αδιάκοπο άνεμο, το νερό και την άμμο.
Μοιάζει ελάχιστο για τον νέο
που’ ρθε εδώ να ζήσει με τις πυρκαγιές του,
αυτός ο παλμός όμως που κατερχόταν
κι ανέβαινε στην άβυσσο του,
το ψύχος του γαλάζιου που κροτάλιζε καιγόμενο,
και η στείρωση του άστρου,

μόνο σκοτάδια κρύβεις
κι από το βλέμμα σου, στιγμές
προβάλλει αχτίδα φως

Όταν γέρνω στα βράδια
ρίχνω τα δίχτυα της θλίψης μου
στο κύμα που βογκά
στα ωκεάνια μάτια σου.

Πάμπλο Νερούντα 

Φίλες μου ,βρίσκομαι ήδη στην παραλία πλάι στην αγαπημένη μου θάλασσα και σας εύχομαι να περάσετε όμορφο,χαρούμενο καλοκαίρι!!!

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Δέντρα και πάλι







Απ΄την αρχή του κόσμου το δέντρο έγινε μύθος, σύμβολο. Η γνώση, η ζωή, το κέντρο του κόσμου έχουν απεικονιστεί ως δέντρα.
Η «ανάγκη του δέντρου»,  σύμφωνα με τη διατύπωση του μεγάλου Ελβετού οικολόγου, ζωγράφου και αρχιτέκτονα Χουντερβάσερ, «η ανάγκη της καρδιάς, / σαν κάτι να την έχει συναρπάσει πολύ ψηλά» , σύμφυτη με τη ζωή του ανθρώπου και αποδεδειγμένη παλαιόθεν μέσω της δεντρολατρίας των Μινωιτών, δεν μπορούσε παρά να περάσει και σε κάθε εκδήλωση της ανθρώπινης τέχνης.



Οι λογοτέχνες,οι ζωγράφοι πολύ συχνά χρησιμοποίησαν τις ποικιλότροπες απεικονίσεις της φύσης για εξίσου ποικίλους αλλά άσχετους με την ίδια τη φύση σκοπούς και, από την άλλη, η αλλαγή του  ιστορικοκοινωνικού σκηνικού επέδρασε καταλυτικά ακόμα και στην ίδια την παρουσία της φύσης στα λογοτεχνικά κείμενα και την τέχνη γενικά.




Το πράσινο φέρνει  ηρεμία  και η άμεση επίδραση στο μάτι και τελικά μέσω του ματιού στην ψυχή οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Το γεγονός αυτό είναι από καιρό γνωστό όχι μόνο στους γιατρούς (ειδικά στους οφθαλμίατρους), αλλά και γενικά σ' όλους. Το απόλυτο πράσινο είναι το πιο κατευναστικό χρώμα που υπάρχει: δεν κινείται σε καμία κατεύθυνση και δεν έχει καμία παρήχηση χαράς, θλίψης, πάθους, δεν απαιτεί το παραμικρό, δεν καλεί προς τα πουθενά. Η διαρκής αυτή απουσία κίνησης είναι μια ιδιότητα, που επενεργεί ευεργετικά σε καταβεβλημένους ανθρώπους και ψυχές.
Wassily Kandinsky, Για το "Πνευματικό στην Τέχνη"



Οι ομοιότητες του δέντρου με τον άνθρωπο είναι εντυπωσιακές: Μεγαλώνει κι αυτό, το ανάστημά του ορθώνεται χρόνο με το χρόνο. Οι χυμοί που διατρέχουν τον κορμό και τα κλαδιά του είναι ό,τι το αίμα που ρέει στον κορμό και τα μέλη του ανθρώπου. Τα φύλλα του όταν τα διαπερνά ο αέρας, ο ίδιος αέρας που «ζωντανεύει» τις λέξεις μέσα στο ανθρώπινο στήθος, θροΐζουν μουρμουρητά παράξενα, μιλούν σε μια γλώσσα που χρειάζεται χρόνο πολύ για να εκφράσει κάτι, τόσο που ο δικός μας ανθρώπινος χρόνος δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη σοφία της.
Αυτή τη γλώσσα από πολύ παλιά προσπάθησε ο άνθρωπος να καταλάβει δίνοντας στο θρόισμα των φύλλων μαντικές ιδιότητες.


Δέντρα και πάλι,ανάγλυφα με την προσφιλή τεχνική,έφτιαξα σε μικρά ορθογώνια ξυλάκια.Καθένα διαφορετικό κι όλα μαζί μια ενότητα.

Καλό μήνα,φίλες μου!!!

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Τα προικιά

Άνοιξη και καλοκαίρι είναι εποχές τέλεσης γάμων.Ένα έθιμο,που έρχεται από πολύ παλιά,είναι τα προικιά και η έκθεσή τους πριν το γάμο.Σε πολλά μέρη ,όπως και στην Αγία Άννα,τηρείται μέχρι σήμερα.



Προικιά  είναι (ήταν αν προτιμάτε) το σύνολο των εσωρούχων, ρούχων, σεντονιών, υφασμάτων, πλεκτών, πετσετών, τραπεζομάντηλων,και λοιπών αντικειμένων,που η νύφη έπαιρνε και αποτελούσαν έναν από τους βασικούς παράγοντες σ΄ένα γάμο.
Η συγκέντρωσή τους ήταν δύσκολη και δαπανηρή. Κάποια δε από αυτά  απαιτούσαν πέρα από τα χρήματα για την αγορά τους και πολλή προσωπική εργασία π.χ. το κέντημα με ¨ψιλοβελονιά¨, ή ύφανση στον αργαλειό.

Όταν πλησίαζε η ημερομηνία του γάμου,όλα έπρεπε να είναι έτοιμα.

Αντίθετα με την προίκα,που αποτελούσε μέριμνα όλης της οικογένειας, τα προικιά ήταν καθήκον της μάνας. Η προίκα υπό μορφή περιουσίας, χωράφια, αμπέλια, δεν ήταν υποχρεωτική προς την κόρη τους, ενώ τα προικιά έστω και λίγα δεν έλειπαν από καμιά κοπέλα τη στιγμή του γάμου της. 




  Τα χοντρά,υφαντά (σκουτιά) ρούχα, κουβέρτες, αντρομίδες, παντανιές, σαϊσματα και άλλα τα έβαζαν πάνω σε ένα μπαούλο διπλωμένα ωραία,μέσα στις δίπλες τοποθετούσαν δαφνόφυλλα (βάγια) και τα έστηναν γιούκο.  
                            

Τα άλλα ασπρόρουχα και κεντήματα τα έβγαζαν από τα μπαούλα, τα φρεσκοσιδέρωναν, τα δίπλωναν και τα άπλωναν σε σχοινιά με τη σειρά, από εσώρουχα μέχρι σεντόνια και άλλα καλύμματα.





Στα προικιά υποχρεωτικά συμπεριλαμβάνονταν δύο μπαούλα, τα οποία γέμιζαν με τα ψιλά ρούχα. Επίσης υποχρεωτικά ήταν τα χαλκώματα, καζάνι ,ταψιά, τηγάνια, τσουκάλι, σίδερο και σιδεροστιά (πυροστιά)

Οι δυο πρώτες φωτογραφίες είναι από το λαογραφικό μουσείο Αγίας Άννας Δ.Χ. Σέττας.
Οι υπόλοιπες από σύγχρονο γάμο,στον οποίο ήμουν καλεσμένη

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Πάνω στην πέτρα







 Καλοκαιράκι προ των πυλών,ζέστη και αποζητούμε τη δροσιά της θάλασσας πια!
Όπου να ΄ναι θ΄αρχίσουμε τα μπανάκια, κάποιες από σας ήδη ξεκίνησαν.Η αγαπημένη μου εποχή φαίνεται πως ήρθε για τα καλά.
Ζωγραφική σε πέτρα,έργα που έφτιαξα το περσινό καλοκαίρι.


 Μια μεγάλη πέτρα Καρύστου για τη γειτόνισσα της παραλίας,την Κική.Την είχε σε μια γωνιά του κήπου της και με χαρά τής τη ζωγράφισα με θέμα,που διάλεξε η ίδια.



Ένα μεγάλο βότσαλο,δικό της,που με ρώτησε τι να το κάνουμε.Μα ψαράκι,φυσικά,έχει ταιριαστό σχήμα.



Και μια δική μου πετρούλα με ζωγραφική και πάστα κρακελέ.




*************************************

Γιορτάζω αύριο,ελάτε να σας κεράσω φίλες μου!Τι προτιμάτε;


Παστούλες με φρούτα ή



παγωτάκι δροσερό!

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Ρόδα του Μαγιού





ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ!!!

Τριαντάφυλλα μιανῆς ἡμέρας τ᾿ Ἅη Γιωργιοῦ,
στὰ κοριτσίστικα τὰ χέρια ἑνὸς παιδιοῦ,
τριαντάφυλλα δικά σου καὶ νὰ τὰ κρατεῖς,
σὰν ἀναπάντεχο καλὸ μεσοστρατίς!

Τὰ πολυδουλεμένα, τριπλοσκαλιστά,
πολύδιπλα, πολύφυλλα, ἀνοιχτά!
τ᾿ ἀγέρι τὰ συγκρούει, τ᾿ ἀγέρι τὸ ψιλό,
καὶ γιὰ ξεφύλλισμα τ᾿ ἀνοίγει ἀπατηλό *


Δυο ακουαρέλες με τριαντάφυλλα για μια φίλη αγαπημένη


*"Τριαντάφυλλα μιανής μέρας"Τέλλος Άγρας