Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Μια θαυμάσια ημέρα!

Όμορφη μέρα σήμερα,λιακάδα χειμωνιάτικη,θερμοκρασία ανοιξιάτικη,τι καλύτερο για μια βολτούλα στη θάλασσα.
Κατεβήκαμε στο σπίτι,ήταν γεμάτη φύλλα η αυλή,αλλά δεν είχα διάθεση να την καθαρίσω-άλλωστε πάλι θα γεμίσει χιχι.Ο άντρας μου έφυγε για το φίλο του στην ταβέρνα,έφτιαξα το καφεδάκι μου και αφού το απόλαυσα ,κατέβηκα στην αμμουδιά.
Αέρα δεν είχε,μα το κυματάκι ερχόταν βουβό και ήταν μεγαλούτσικο.Στην πρώτη φωτογραφία μόλις που διακρίνεται η Σκόπελος,δεν είχε καθαρή ατμόσφαιρα,μόνο με το βοριά η ορατότητα είναι εξαιρετική.Ένα ξύλο μπηγμένο στην άμμο από κάποιον επίδοξο ψαρά τον περιμένει για την επόμενη ψαριά.

Περπάτησα κατά μήκος ,η άμμος ήταν νωπή από το κύμα σε μεγάλο πλάτος-μα τι είχε φέρει η θάλασσα;Όλα όσα θέλω,ξυλαράκια μικρά,μεγάλα,τεράστια.Τα μικρά,μεσαία με ενδιέφεραν,ευτυχώς πήρα τσαντούλα μαζί και μάζεψα αρκετά,πετρούλες ελάχιστες,έχω γεμίσει το σπίτι πια.
Νάτος ο θησαυρός μου,η τσάντα γεμάτη με τα μικρά,τα μεγαλύτερα στα χέρια.
Επιστρέφω στο σπίτι,βαριά ήταν τελικά.
Παίρνω το ποδηλατάκι μου και ξεχύνομαι να μαζέψω κουκουνάρια.Πρώτη στάση στα σκίνα με τους κόκκινους καρπούς.Πόσο δυσκολεύτηκα να κόψω ένα κλωνάρι,δεν είχα κάτι μαζί μου και δεν ήξερα τον τρόπο,μου τον είπε αργότερα ο άντρας μου.Ακόμη και σ΄αυτό άσχετη,λες και δε μεγάλωσα σε χωριό!
Πιο κει πουρνάρια,μοιάζουν με βελανιδιές,κάνουν τους ίδιους καρπούς-μου πήρε αρκετά χρόνια να τα ξεχωρίσω.Μαζεύω αρκετούς καρπούς,μα τσιμπάνε πολύ,τα χέρια μου χάλια.


Ένα γεράνι σ΄ένα μικρό παράθυρο κι ένα ανάμεσα στα σκίνα.Αυτό το λουλούδι φυτρώνει κι ανθίζει παντού,ακόμη και σε βάζο με νεράκι μόνο.


Κι άλλα ανθισμένα λουλουδάκια ξεπετάγονται μέσα από την πυκνή βλάστηση.Ο ζεστός και υγρός καιρός έχει κάνει το θαύμα του,όλα καταπράσινα!
Ένας πυράκανθος σ΄ένα φράχτη,φλογερός με χρώμα που σε προκαλεί,μα και άγριος με τα αγκάθια του.
Η ποδηλατάδα μου διακόπηκε απότομα λίγο πριν φτάσω στο κάμπινγκ-δυο τεράστια σκυλιά στη μέση του δρόμου-ντόμπερμαν νομίζω και τα φοβάμαι-τα βλέπω από μακριά,στρίβω,μα με πήραν από πίσω.Ούτε λόγος για τρέξιμο,χειρότερα θα είναι.
Ευτυχώς,μια κυρία βγαίνει από την αυλή της και τα διώχνει.Φύλακας άγγελος ήταν,χίλια ευχαριστώ της είπα.Να είναι καλά!


Έκοψα κι ένα κλωνάρι πεύκο και θυμαράκι-τι άρωμα!Τα έβαλα σε κουβάδες με νερό,πιστεύω να κρατήσουν μέχρι τις γιορτές-θα στολίζουν το μπαλκόνι.Αν πάλι μαραθούν,μια βολτίτσα και ξαναμαζεύω.
Η βολτίτσα τέλειωσε με ψαράκι στα κάρβουνα και άγρια χορταράκια.
-----------------------------------------------------------------------
Καλή εβδομάδα σε όλους!

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικες κατασκευές

Όπου κι αν κοιτάξω στη μπλογκογειτονιά,οι χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες με εξαιρετικές κατασκευές δεσπόζουν.Παρακινήθηκα,για να ακριβολογώ,με σήκωσαν από τον καναπέ ,και άρχισα να φτιάχνω γιορτινά στολίδια.

Τη φάτνη και τα στολίδια από γύψο μου τα έστειλε η αγαπημένη μου Deli πέρυσι,αφού με άκουγε να γκρινιάζω για τις ελλείψεις υλικών.Συγνώμη,δεν τα έφτιαξα,αλλά φέτος πρώτα τα ξεκίνησα.
Η τεχνική δεν ήταν βάψιμο,ήταν με αλουμινόχαρτο-αχ Μαρία,από τότε που την παρουσίασες ξετρελάθηκα-έγιναν λαμπερά,όπως ταιριάζει αυτές τις ημέρες.

Δυο εικόνες ,που έφτιαξα σαν μονοτυπίες,θα σας πω άλλη φορά πώς τις έκανα,μετά από πολύ ψάξιμο.Θα φτιάξω καρτούλες μ΄αυτές.



Τα περσινά κεράκια μου,

δυο σακουλάκια ζωγραφισμένα και στολίδια με ζυμαράκι από συνταγή της Deli πάλι.
Αφιερωμένη σε σένα λοιπόν,καλή μου φίλη,αυτή η ανάρτηση.


White Christmas με τον Bing Crosby,αγαπημένη μελωδία από τα παλιά.

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Ένα παιχνίδι,τρία σε ένα βραβεία και πέντε κεράκια

Η Ανεράιδα,αυτό το καταπληκτικό κορίτσι,που ψάχνει,υλοποιεί και μας παρουσιάζει νέες ιδέες για κατασκευές,με κάλεσε να παίξω στο παιχνίδι για το blogging,να πω δηλαδή τι μου αρέσει και τι με ενοχλεί.


Διαβάζοντας διάφορες φίλες είδα ότι λίγο πολύ όλες συμφωνούμε στα θετικά και στα αρνητικά.

Ε,λοιπόν δε θα πρωτοτυπήσω,συμφωνώ στα περισσότερα:στην επαφή και επικοινωνία,έστω κι αν γίνεται από απόσταση,στη γνωριμία με λίγους από σας-θέλω να γνωρίσω κι άλλους-στα κοινά ενδιαφέροντα που μοιραζόμαστε,στις καινούριες γνώσεις και νέους ορίζοντες που μου άνοιξε-σας ευχαριστυώ πολύ όλους!

Αυτά είναι τα θετικά,από τα αρνητικά ελάχιστα μ΄ενοχλούν,ας πούμε η λεκτική επαλήθευση,που είδα να αναφέρουν οι περισσότεροι,κι αυτό γιατί δεν είμαι καλή στο γράψιμο,αργώ πολύ κι αυτό το κάνει χειρότερο.

---------------------------------------------------------------------------




Το βραβείο εφευρετικότητας με σήμα το γνωστό μας Γρανάζη-μου άρεσε ο τύπος-μου χάρισαν τρεις φίλες:

Η Λούρδη,που τώρα τελευταία γνώρισα ,

η Μαριάννα,η νεαρή φίλη ,που έχει "¨ψύχωση" με την περιοχή μας και

η μαμά της Μαρία.

Πολλά πολλά ευχαριστώ!

Το χαρίζω σ΄όλες τις φίλες,που με τις ιδέες τους μας κεντρίζουν για όμορφες,καινούριες και πρωτότυπες δημιουργίες.
---------------------------------------------------------------------------------------


Για το τέλος άφησα μερικά κεράκια για τη συμμετοχή μου στις χριστουγεννιάτικες κατασκευές της Ανεράιδας-πού είσαι;Έλα να τα παραλάβεις χιχι..


Είναι φτιαγμένα με decoupage ,ανάγλυφα με πάστα και έτοιμο χαρτοπολτό,πρώτη φορά τον χρησιμοποιώ.


Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Αχ τριαντάφυλλο,τριανταφυλλάκι!

Μετά από ένα Σ/Κ με φοβερή ημικρανία,απόψε συνήλθα πλήρως και ήθελα κάτι να ευφράνει τις αισθήσεις μου.Σας είχα υποσχεθεί ότι θα σας έδειχνα μια εύκολη κρεμούλα-πιο απλή δεν υπάρχει-την ενυδατική κρέμα Γαληνού.Είναι μάλλον η πρώτη κρέμα που έγινε και την έχω δει να πωλείται στα καταστήματα βιολογικών.
Θα χρειαστούμε:

-1 κουταλιά σούπας κερί μέλισσας
-4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
-1-3 κουταλιές σούπας ροδόνερο
-πέταλα από αρωματικό τριαντάφυλλο
-1/4 κουταλάκι γλυκού βόρακα(στα φαρμακεία)
-αιθέριο έλαιο τριαντάφυλλο,ή ό,τι διαθέτετε
Λόγω καιρού οι τριανταφυλιές ακόμη ανθίζουν και μάζεψα από την αυλή κόκκινο κι άσπρο τριαντάφυλο-έβαλα περισσότερα κόκκινα πέταλα ,ήταν πιο αρωματικά.
Έβαλα τα πέταλα(αρκετά,να τα σκεπάζει το λάδι) με το ελαιόλαδο σε κούπα πυρέξ ,και τα ζέστανα σε μπεν μαρί για 3 ώρες-σιγανή φωτιά.Τα έβγαλα και τα άφησα στην άκρη,σκεπασμένα 4 μέρες.

Τα σούρωσα,χρησιμοποίησα και γάζα και μέτρησα να είναι 4 κουταλιές το τριανταφυλένιο λάδι.Αν υπολείπεται συμπληρώνουμε.Επειδή το ελαιόλαδο είναι αρκετά λιπαρό,μπορείτε να βάλετε αμυγδαλέλαιο ή λάδι από σταφύλια κουκουτσιών.Υπάρχουν στα καταστήματα βιολογικών-πάντα προτιμάμε οργανικά υλικά.
Τιπ: τη γαζούλα με τα φύλλα τριαντάφυλου,δεν την πετάω αμέσως-έκανα ένα όμορφο μασάζ στο πρόσωπο,θέλει απαλές κινήσεις.

Εδώ μαζεμένα τα υλικά μου-στην κούπα το στραγγισμένο λαδάκι,το μπουκαλάκι με το ροδόνερο,το αιθέριο(και τα δυο -οργανικά-τα είχα αγοράσει από τη Βουλγαρία σε πολύ καλή τιμή),ο βόρακας στο μικρό κουταλάκι και το κερί στο μεγάλο,το οποίο ζήτησα από μελισσοκόμο της περιοχής-λίγο ήθελα,μα μου χάρισε ένα τεράστιο κομμάτι,κάτι σαν το κεφάλι τυριού,έτσι έμοιαζε.
-Αν δεν έχουμε ροδόνερο,δεν ανησυχούμε-φτιάχνουμε δυνατό έγχυμα με απεσταγμένο νεράκι και ροδοπέταλα.



Μέτρησα το κερί κόβοντάς το μικρά κομμάτια,το έβαλα στο μπρίκι,πρόσθεσα το λαδάκι-αυτό ξέχασα να το φωτογραφήσω- ενώ σ΄άλλο μικρότερο το ροδόνερο και τα έβαλα σε μπεν μαρί. Ανακατεύουμε να λιώσει το κερί,κατεβάζουμε τα μπρίκια από τη φωτιά.
Στο ροδόνερο διαλύουμε το βόρακα.
Αφήνουμε να κρυώσουν περίπου στους 37 βαθμούς-θερμόμετρο δεν έχω,ποτέ όμως δε μου "έκοψε" κρεμούλα.
Και τώρα :ρίχνουμε σιγά σιγά το ροδόνερο στο λάδι ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να γίνει όσο πηχτή θέλουμε,γι΄αυτό λέω 1-3 κουταλιές ροδόνερο.
Αν έχετε δυνατό ,μικρό μιξεράκι είναι ό,τι καλύτερο.Το δικό μου μετά από λίγο δεν μπορεί να ανακατέψει.
Δε σταματάμε το ανακάτεμα,παρά μόνο όταν κρυώσει η κρέμα-είναι λίγο κουραστικό,ειδικά με κουταλάκι,που το κάνω.

Έτοιμη η κρεμούλα!Τη βάζουμε σε βαζάκι και αφήνουμε να κρυώσει καλά,πριν κλείσουμε το καπάκι.
Σε μένα βγήκαν τρία βαζάκια-είναι από καλλυντικά του εμπορίου-γιατί έφτιαξα πιο ενισχυμένη σύνθεση.
Είπαμε,για σας αρχίζω από τα απλά.

Αυτά είναι τα υλικά που έβαλα :
πέρα από αυτά της απλής κρέμας,πρόσθεσα αλόη σε τζελ,λεκιθίνη,βιταμίνες Ε,Α(οι κάψουλες) ,
ασκορβικό οξύ(βιτ.C)-κι αυτό ξέχασα να το βάλω στη φωτογραφία,είναι σκόνη άσπρη και το αγόρασα από το φαρμακείο,
λαδάκι αγριοτριανταφυλλιάς καινυχτολούλουδου
αιθέρια εκτός από τριαντάφυλλο,γεράνι,ροδόξυλο και μύρο,
φυσικό συντηρητικό grapefruit seed extract.
-Αν δεν έχετε αιθέριο,μπορείτε να την αφήσετε έτσι,με τα αρωματικά πέταλα μυρίζει πολύ όμορφα.
-Επειδή το αιθέριο τριαντάφυλλο,μη αραιωμένο σε λάδι,είναι ακριβό(ρώτησα στα βιολογικά,34Ε το 1 γραμμάριο),βάζουμε γεράνιο ,καλό αντιρυτιδικό και σε καλή τιμή.
-Την κρέμα τη διατηρώ στο ψυγείο και μου κρατάει για τρεις μήνες.

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Στιγμές

Ηλιόλουστη μέρα και λογής άνθρωποι ξεχύνονται πλάι στο κύμα,να χαρούν τη θαλπωρή και τη γαλήνη.Αργεί φέτος ο χειμώνας....
Με τη μηχανή πάντα μαζί μου-πήρα σωστά μαθήματα,έτσι Deli-ψάχνω για το θέμα μου:


Ερασιτέχνες ψαράδες με τις ώρες δολώνουν,ρίχνουν την πετονιά τους και περιμένουν να τσιμπήσει κάποιο ψαράκι.Άλλοτε κάτι έρχεται,άλλοτε άδειο το αγκίστρι.


Το ζευγαράκι αγκαλιασμένο απολαμβάνει πλάι στον τεράστιο κορμό.Χωρίς να το γνωρίζουν έχουν κάνει κατάληψη στο "σπιτάκι" δυο μικρών.Εκεί έπαιζαν όλο το καλοκαίρι,τώρα

σκαλίζουν την άμμο και περιμένουν πότε θα φύγουν οι καταληψίες.Επιτέλους και πάλι στη γωνίτσα τους.


Το γειτονόπουλο πήρε το κανό του για μια βολτίτσα στην ήρεμη θάλασσα-πότε θα έχει πάλι την ευκαιρία;




Καλό Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Ένα σοκολατάκι...ένα λουλουδάκι!

Έχετε σοκολατάκια ferrero rocher στο σπίτι;Όλοι νομίζω ότι έχουμε,αυτός ο πρέσβης μας έχει κακομάθει...
Πάρτε δυο σοκολατάκια κι ελάτε να φτιάξουμε λουλούδια.
Το δικό μου το έφτιαξα με όσα υλικά μπόρεσα να βρω-τίποτα δεν έχουμε εδώ.Απορώ τα παιδιά στο σχολείο δεν κάνουν πια χειροτεχνία;
Αγόρασα γκοφρέ χαρτιά ,δλδ δυο τρία απομεινάρια,φαινόντουσαν ότι ήταν παλιά.

Έτοιμο,ανάμεσα στα βότανά μου-τα χρησιμοποιώ για τις συνταγές ομορφιάς.

Οι οδηγίες αν θέλετε να φτιάξετε.Δε βάζω link,γιατί έχω αποθηκεύσει τις φωτογραφίες.Με βοήθησαν πολύ,ελπίζω κι εσάς.Αντί για κορδέλα έβαλα κόκκινο βελουτέ χαρτί,που είχα και για μοβ,το γκοφρέ.
Μη ξεχάσετε το ξυλάκι για σουβλάκι,για να στερεώσουμε το σοκολατάκι.
Ακολουθείστε τη σειρά,είναι εύκολο,αφού τα κατάφερα εγώ,λέμε τώρα,γιατί το δίπλωμα στο τέλος δεν είναι ό,τι καλύτερο.









Το δεύτερο λουλουδάκι γίνεται αφού πρώτα γλυκαθείτε από το σοκολατάκι.Ξετυλίγουμε,παίρνουμε το χρυσόχαρτο και...απολαμβάνουμε.........!
Αυτό μόνο χρειαζόμαστε.Δείτε τις οδηγίες.
Γίνεται πολύ μικρούλι και έφτιαξα άλλο ένα με αλουνινόχαρτο.Μικρό βγήκε κι αυτό.




Όσα κορίτσια δοκιμάσουν,καλή επιτυχία!

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

''Σ΄ αυτή τη γειτονιά''

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

Μια μικρούλα γειτονιά έφτιαξα, με χρωματιστά σπιτάκια.Οι πόρτες πάντα ανοιχτές και οι καρδιές επίσης,γέλια,χαρές,δάκρυα και λύπες ενώνουν τους ανθρώπους της.

Λουλούδια στις αυλές,στα παραθύρια,στο πέτο,λουλουδιασμένα και τα χαμόγελα-μια ονειρεμένη μικρή κοινωνία,όπως τότε που ήμασταν παιδιά.


Τα σπιτάκια στις άκρες είναι ζωγραφισμένα σε πέτρες με γωνίες,στην αμμουδιά τις ανακάλυψα,όπως και το ξύλο για το μεσαίο σπίτι.




Κι επειδή αυτές τις μέρες μ΄έχει πιάσει το επαναστατικό μου,ένα τραγούδι με τα μουσικά σύνολα του Δ. Χαλκίδας.




Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Έμπνευση από την μπλογκογειτονιά

Από τη Μαρία είναι εμπνευσμένο το κουτί,που μισοτέλειωσα,αλλά ήθελα να σας το δείξω.
Με αλουμινόχαρτο,πηλό,μελάνια και πολύ μεράκι φτιάχνει αριστουργήματα.
Είπα να δοκιμάσω χωρίς να διαθέτω τα υλικά παρά μόνο αλουμινόχαρτο από την κουζίνα μου.Είχα ήδη ξεκινήσει ένα κουτί από παπούτσια,για να φυλάω διάφορα ψιλοπράγματα.
Αρχικά είχα καλύψει το κουτί με εφημερίδα,αλλά μόλις είδα τα έργα της Μαρίας,άλλαξα γνώμη.Έχω φτιάξει μόνο το σκέπασμα,στο υπόλοιπο κάτι θα ζωγραφίσω στις ίδιες αποχρώσεις. Να τι έκανα:
πρώτα πέρασα ένα στρώμα άσπρο ακρυλικό με λίγο κόλλα.Πηλό δεν έχω κι έτσι με πάστα(modeling paste) για ακρυλικά απλή και με κόκκους,αυτή μάλλον περιττή ήταν,σχημάτισα με τη βοήθεια σπάτουλας μια αφηρημένη εικόνα, κάτι σαν δέντρα.
Εδώ νομίζω ότι ήθελε περισσότερο υλικό,για να φαίνεται καλύτερα το ανάγλυφο-δεν πειράζει,το επόμενο.

Αφού στέγνωσε κόλλησα κομμάτια αλουμινόχαρτο.Δεν ήταν πολύ εύκολο,αλλά οι οδηγίες με βοήθησαν πολύ.Αν και είμαι νευρική,πολύ λίγο σκίστηκε το αλουμινόχαρτο.Στη συνέχεια έπρεπε να ρίξω ταλκ στην επιφάνεια για να ενσωματωθεί το χρώμα.Έψαξα,δεν είχα-τι κάνουμε;Πέρυσι είχα φτιάξει πούδρα αρωματική σώματος με ριζάλευρο και νισεστέ,μια χαρά ήταν.Σειρά είχαν τα χρώματα.Μελάνια πού να βρω εδώ,έβαλα λοιπόν ελάχιστα αραιωμένα ακρυλικά και ακολούθησα τη διαδικασία,που εξηγεί τόσο αναλυτικά το Μαράκι.

Έτοιμο-περιμένω τη γνώμη σας,βέβαια το λόγο πρώτα έχει η "δασκάλα" για κρίση και παρατηρήσεις.
------------------------------------------------------------------------------------------
Μια άλλη τεχνική που μου άρεσε και είχα δει στη Νέλη και τη Misirlou δοκίμασα σ΄ένα μικρό βαζάκι.
Αρχικά το κάλυψα με στρώματα εφημερίδας,όχι πολλά,γιατί είναι μικρούλι.Μετά το έβαψα με ακρυλικό και ατλακόλ.Στέγνωσε και πάλι με την πάστα έφτιαξα φύλλα,τα οποία κάλυψα με αλουμινόχαρτο,όμως μόνο αυτά.Δύο σε μία οι τεχνικές.


Έβαψα τα φύλλα όπως και το κουτί,ενώ την υπόλοιπη επιφάνεια την έβαψα με χρυσό ακρυλικό.Πολύ έντονο μου φάνηκε,έτσι άπλωσα αραιό λευκό πλατινέ-καλύτερο τώρα,αλλά πάλι δε μου άρεσε.Συνέχισα με κάσια,την άφηνα να τρέχει από το πινέλο βοηθώντας την λίγο να απλωθεί,αλλά όχι ομοιόμορφα.΄Εβαλα και λίγη πατίνα γραφίτη σε μερικά σημεία.
Τέλειωσα καλύπτοντας το λαιμό με σπάγγο,που πέρασα με πατίνες,χάλκινη και γραφίτη.
Ευχαριστώ πολύ τα κορίτσια για την έμπνευση,μα και για τις οδηγίες που μοιράζονται μαζί μας!
Για οδηγίες βήμα βήμα πηγαίνεται με τα link στα μπλογκς των κοριτσιών.

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Κάντο όπως ο.....

Modigliani,


Picasso,




Van Gogh

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

Η χελωνίτσα μας

Τη βρήκαμε ένα απόγευμα καλοκαιριού να διασχίζει αργά το δρόμο πλάι στο καλοκαιρινό σπιτάκι μας.Πού να πήγαινε ,αναρωτηθήκαμε με τα κορίτσια μου.Δεύτερη σκέψη δεν κάναμε,την πήραμε στην αυλή,γιατί δεν ξέραμε πού θα κατέληγε και επίσης κινδύνευε από τα διερχόμενα αυτοκίνητα .Τρία χρόνια πέρασαν και από τότε κλείνουμε το ετήσιο ραντεβουδάκι μας από Ιούνιο μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου.
Βολτάρει στην αυλή,τσιμπολογάει τα χορταράκια,αλλά πιο αγαπημένα της είναι αυτά τα πορτοκαλί λουλουδάκια.Τι αγγουράκια,φρουτάκια,μαρουλάκι της βάζουμε,αυτή σταθερή στις προτιμήσεις της.Ευτυχώς η αυλή γύρω γύρω είναι γεμάτη από τέτοια φυτά(έχουν μείνει από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες και δεν ξέρω πώς τα λένε).
Κάθε απόγευμα μετά το πότισμα ξεπροβάλει και τρέχει για νεράκι.Όλη την ημέρα με τη ζέστη,πού κρύβεται,ούτε που ξέρω.

Αν νομίσατε ότι γλυτώσατε από τη ζωγραφική,χάσατε!
Έχω κάνει σκιτσάκι της από τη φωτογραφία-ορίστε,μπροστά στο μενού της.
Αύριο πρωί θα πάμε στο χωριό μας,να ψηφίσουμε.Καλή ψήφο σε όλους-ες σας!
Ας αλλάξουμε την κατάσταση στο χέρι μας είναι,αρκετά μ΄αυτή την τρόικα!
Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε!
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
Εύχομαι ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στις δυο φίλες της μπλογκογειτονιάς:
Όλγα και Ρίκη να πάτε πολύ καλά,να σαρώσετε!

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Ποια να διαλέξω;

Ένα κομμάτι ξύλο,πεταμένο στην αποθήκη με προκαλούσε.Τι να κάνω μ΄αυτό,είναι πολύ μακρύ και στενό.Παίρνω πριόνι λοιπόν το κόβω,δύσκολη δουλειά,αλλά τα κατάφερα.Πλύσιμο,στέγνωμα ,έτοιμο.Το βάφω με λευκό ακρυλικό και μετά του κολλάω καμβά μέτρου-τώρα τι ζωγραφίζουμε;Τυχαία μου ήρθε η ιδέα βλέποντας το έργο για τη Σανέλ.
Δυο φίλες θα φτιάξω,την Κική και την Κοκό,που λέει κι ένα παλιό τραγουδάκι,διαλέξτε όποια σας αρέσει.
Την ξανθιά Κική με τα πλούσια μαλλιά ή...
τη μελαχροινή Κοκό με το ιδιαίτερο στυλ.....

Δείτε και τις δυο μαζί κι αποφασίστε.