Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Χωρίς τίτλο

Άγγελε της νιότης μου,εσύ
με κέρασες άφθονο κρασί
γλυκό σαν κοινωνία,
πριν η ψυχή μου μαραθεί
κάποιο χειμώνα σκοτεινό.
Άγγελε της λύπης μου
μυρίζουν όλα γύρω μου ευωδιά
μελαγχολίας.
Εσύ ΄σαι κείνος που φυτρώνει
στην καρδιά ενός κρίνου και
τρέφεται με την πρωινή δροσιά.
Κι ΄μαι γω μια δροσοσταλίδα
που κράτησες για πάντα κοντά σου......


Καλό Σαββατοκύριακο!