Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Η γέννηση του τζίτζικα

Από τα περασμένα καλοκαίρια έβλεπα στα φυτά μας αυτά τα σχεδόν αποξηραμένα με μορφή έντομου,αλλά πού να πλησιάσω-τα φοβάμαι κι αυτά.
Φέτος είπα να ρωτήσω: "τι είναι αυτό-είναι ζωντανό;" Όχι,γιατί αν είναι σαν τα άλλα-τεράστια για μένα έντομα,να φεύγω όσο το δυνατό γρηγορώτερα από το πεδίο δράσης του-άσε που δεν ξέρω και προς ποια κατεύθυνση θα πετάξει.
Πού αλλού να απευθυνθώ,παρά στον άντρα μου,που με καθυσήχασε κοροϊδεύοντάς με συγρόνως.Έτσι γίνεται πάντα-αλήθεια γιατί όλα τα θεωρούν υπερβολικά;
Κι οι δυο σε χωριό μεγαλώσαμε,άσχετα αν γνωρίζω πολύ λίγα από τη φύση.Μαθαίνω έστω και τώρα.
Μέσα σ΄αυτό το περίβλημα-κάτι σαν κουκούλι-μεγαλώνει ο τζίτζικας.Το βρίσκουμε προσκολλημένο σε κλαδιά λουλουδιών μέχρι τη στιγμή της γέννησης.

Ένα πιο κοντινό πλάνο,τι νομίζατε,από απόσταση φωτογράφιζα.

Ήρθε η ώρα!Βγαίνει σιγά σιγά,πρασινούλης και τρυφερός.Μέρες τον παρακολουθούσα γι΄αυτή την πόζα.

Μου ξέφυγε η στιγμή που έφυγε εντελώς από το περίβλημά του.


Άδειο πια,ο τζίτζικας έφυγε και θ΄αρχίσει να σκουραίνει και να αποκτά την τέλεια προσαρμογή με το περιβάλλον.


Επειδή όπου τζίτζικας υπάρχει κι ο μέρμηγκας,μια φωλιά στην άμμο με τα ακάματα,φιλεργατικά μυρμηγκάκια.

Μαζεύουν,μαζεύουν για το χειμώνα-πού καιρός για ανέμελες στιγμές!Χρειάζονται όμως κι αυτές ,τι θα χαρούν στη ζωούλα τους;

Το καταχείμωνο,σύμφωνα με το μύθο,έχουν εξασφαλίσει την τροφή τους και διώχνουν τον καημένο τον τζίτζικα.Καθόλου δε συμφωνώ μ΄αυτό το τέλος,μα καμιά αλληλεγγύη πια!Προτιμώ την εκδοχή που ο τζίτζικας προσκαλεί τα μυρμήγκια για σκι.


Το ίντερνετ εξακολουθεί να με ταλαιπωρεί,το mobile έχει και τις καλές στιγμές του,μου κάνει τη χάρη για μια αναρτησούλα.

22 σχόλια:

Ξανθή είπε...

Γεια σου Ελένη, γέλασα μόλις είδα τον τίτλο κι ο λόγος;;χτες βράδυ ευρισκόμενοι σε εξοχικό φίλων ο σύζυγος έπιανε τζιτζίκια και τα φωτογραφίζαμε. Σήμερα δε το πρωί παρατηρούσαμε τις κότες με πόση μαεστρία τα καταβρόχθιζαν μαζί με άλλα ζωύφια.
Καλά να περνάς.

Ειρηνη Σ είπε...

καλες μου Χαρα και Ξανθη λες να ειναι τυχαιο που και εγω ειχα μια συζητηση περι '''τζιτζικων'' εχθες με εναν περιβαντολογο και γνωστη των θεματων της φυσης??? το βραδυ θα βαλω τις φωτ, και το τι εμαθα απο αυτον τον κυριο
να ειμαστε καλα να βλεπουμε καθε χρονο τα τζιτζικακια

Νίκη είπε...

Τι καταπληκτική φωτογραφία η στιγμή που βγαίνει από το κουκούλι!! Κι εγώ σε χωριο μεγάλωσα κι απο παιδιά πιαναμε τζιτζίκια στις χούφτες μας για να ακούγονται πιο δυνατά, αλλά δεν είχα ιδέα ότι βγαίνει έτσι πράσινος στον κόσμο!

Thalassenia είπε...

Tι όμορφη καλοκαιρινή ανάρτηση.
Ποτέ δεν είχα αναρωτηθεί για τη ζωή τους. Ωραίες φωτογραφίες!!!
Έξω στα πεύκα έχουμε συναυλία τζιτζίκων κάθε μέρα, όπως μου αρέσει να λέω. Σκούζουν σαν τρελά όλη μέρα τα άτιμα, αλλά μου αρέσει γιατί δηλώνουν ακόμα καλοκαίρι.

Φιλιά θαλασσένια.

ΧΑΡΑ είπε...

Η καλή μου η Ειρήνη με σκεφτόταν φαίνεται που είχα δηλώσει παλιότερα τζτζικοκηνυγός και μας μπέρδεψε.
Λενιώ μου καλά μας γεννητούρια!!!
Ούτε κι εγω ήξερα για τα πράσινα τζιτζίκια.
Βρε τι μαθαίνεις στην απάνω γειτονίτσα!!!!

Ρεβεκκα είπε...

Ελενη μου γλυκεια τι κανεις/σε αποζητησα,δεν μπαινω κ εγω πολυ συχνα.οι κορες καλα?Αν ερθεις απο την γειτονια μου ξερεις σε περιμενω.τι ομορφες φωτο.Δεν ειχα δει κατι παρομοιο.Φιλια πολλα.

Ειρηνη Σ είπε...

eleni mou sygxorame pou se mperdepsa alla kai i xara agapimeni fili einai
sygxora mou kai ta latinika grammata alla den ksero ti epathe kai den grafei ellinika
fainetai nevriase apo tis anorthografies moy
filia se oles

Rena Christodoulou είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!!!!!
ΤΙ ΩΡΑΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!!!!!!!!!!!!
ΠΟΥ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΟΣΟΥΝ ΚΙΟΛΑΣ!!!!!!!!
ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΒΑΡΔΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑ!!!!!!!!!!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!111

Ανεράιδα είπε...

Κι εγώ τα φοβάμαι τα τζιτζίκια....ανέκαθεν όμως όταν έβλεπα παιδάκι να κρατάει κάποιο έκανα την ....αδιάφορη (όχι από ντροπή, για να μη μου το πετάξει πάνω μου...) Πάντως κι εγώ πρώτη φορά βλέπω πώς γεννιέται, φοβερή φωτογραφία!! Καλά να περνάς, κι ας μην έχεις ίντερνετ!

erifili είπε...

Φιλενάδα αδικείσαι.΄Επρεπε να γίνεις φωτογράφος.Μεγάλο ταλέντο.Καταπληκτικές οι φωτογραφίες σου, φανερώνουν και πολύ υπομονή και επιμονή.Δεν έχω ακούσει την εκδοχή που ο τζίτζικας προσκαλεί τα μυρμήγκια για σκί αλλά την προτιμώ και εγώ.

Αναστασία είπε...

Πολύ μου άρεσε η ανάρτησή σου! Πρώτη φορά βλέπω γέννηση τζίτζικα. Λατρεύω τον ήχο των τζιτζικιών! Φιλιά και την αγάπη μου!

eleni είπε...

Είδες ,Ξανθή,τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται!
Ούτε που τα πιάνω,μακριάααα...
Φιλιά!

eleni είπε...

Ειρήνη,κι εσύ στην παρέα!
Όπως είπα,το τραγούδι τους γλυκιά συντροφιά το καλοκαιράκι,μα μέχρις εκεί.
Φιλιά!

eleni είπε...

Νίκη,το πέτυχα,γιατί έδειξα υπομονή.Πάντα το ήθελα,αλλά φέτος επέμεινα.
Ναι,θυμάμαι κι εγώ που τα έπιαναν τα ξαδέρφια μου κι έτρεχα να κρυφτώ.
Φιλιά!

eleni είπε...

Θαλασσένια,όπως τα λες!Όσο τραγουδούν το καλοκαίρι είναι εδώ και δε θέλω να φύγει!
Φιλιά!

eleni είπε...

Χαρούλα,τα κυνηγάς,άρα μπορείς και τα πιάνεις-μόνο εγώ είμαι η φοβητσιάρα!
Είδες γεννητούρια!Έπρεπε να μεγαλώσωωω πολύ για να το μάθω.
Φιλιά!

eleni είπε...

Ρεβέκκα μου χαθήκαμε!
Δεν έχουμε φύγει καθόλου,δυστυχώς καλοκαίρι δεν έχει άδεια ο άντρας μου,έχει πολλή δουλειά.
Οι κόρες ήταν εδώ,τώρα πια είμαστε μόνοι.
Ζούμε στη φύση κι όμως προσπερνάμε τα θαύματά της,μη νομίσεις τελευταία άρχισα να παρατηρώ.
Φιλιά!

eleni είπε...

Ειρήνη,καθόλου δεν με πειράζει!
Άντε,έχεις άφεση χιχιιι...
Φιλιά!

eleni είπε...

Ρένα,τι κακό κι αυτό,ό,τι πετάει το τρέμω,κατάλοιπα της παιδικής ηλικίας είναι.
Ρώτησα κι έμαθα ότι στην αρχή φεύγει περπατώντας,γιατί τα φτερά του δεν είναι ακόμη ανεπτυγμένα.
Φιλιά!

eleni είπε...

Έλα,γλυκιά μου,επιτέλους βρήκα συμπαραστάτη!
Καλέ,τι αδιαφορία,τρέξιμο να δεις!
Φιλιά!

eleni είπε...

Εριφύλη,πού να βγω στις φίλες που φωτογραφίζουν;
Ευχαριστώ,είσαι πολύ γλυκιά!
Καλύτερο δεν είναι αυτό το τέλος του παραμυθιού;Είναι η μοντέρνα εκδοχή.
Φιλιά!

eleni είπε...

Αναστασία,ευχαριστώ πολύ!
Είναι ζωντανά όντα,χαίρονται τη μικρή ζωή τους!

Φιλιά!