Τρεις ακουαρέλες μου,από φωτογραφίες του διαφημιστικού φυλλαδίου του δήμου μας,πριν μερικά χρόνια.
Μια άποψη από ψηλά μέσα από τις ελιές,
Πράσινη: ιδιαίτερα απορροφητική ,κατάλληλη για λιπαρό δέρμα.Καθαρίζει σε βάθος,αποτοξινώνει,απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα,ρυθμίζει τη λιπαρότητα,δεν είναι όμως κατάλληλη για ευαίσθητα δέρματα.Χρήση 1 φορά την εβδομάδα.
Να η μάσκα που έφτιαξα,για να περιποιηθούμε και λίγο το δερματάκι μας.Χρησιμοποίησα:
Από τα σχόλια εξαίρεσα 4 ,δεν μετράει το δικό μου-ένα ήταν ανώνυμο και τα άλλα από φίλες,που είχαν ήδη σχολιάσει.Συμμετέχοντες λοιπόν 39,πήραν τον αριθμό με τη σειρά σχολιασμού.
Έτοιμα,διπλωμένα τα χαρτάκια,
παίρνω ένα χαρτάκι....ανοίγω και η νικήτρια.....
Τώρα πρέπει να το χαρίσω σε άλλα 10 μπλογκς,αλλά δεν μπορώ να επιλέξω-αυτή η στιγμή είναι πολύ δύσκολη.
Ένα λικεράκι θα πιείτε,έτσι;
νεράντζι ή πικραμύγδαλο.
Ζωγράφισα τις γωνίες και χάραξα ένα μικρότερο πλαίσιο. Έκοψα δυο κομμάτια εφημερίδας-με γράμματα-ίσα με το πλαίσιο,τα κόλλησα και τα πέρασα πάλι με το ίδιο αραιωμένο ακρυλικό.
Καδράκια βρήκα μόνο αυτά τα γυάλινα,έβαλα μαύρο βελουτέ χαρτί και για το πλαίσιο που φαίνεται έγραψα με oil pastel κεφαλαία γράμματα,για να ταιριάζει το σύνολο.
Στη δεκαετία του ΄20 επηρρεάστηκε από καλλιτέχνες της αναγέννησης,επίσης δέχτηκε έμπνευση από την προκολομβιανή τέχνη (Ίνκας).Τη δεκαετία του ΄30 δέχτηκε επιδράσεις από τον Πικάσο και τα γλυπτά του εκείνης της περιόδου ήταν ξύλινα με απλές μορφές.
Με την πάροδο του χρόνου ανέπτυξε μια πολύ προσωπική και πρωτότυπη αντίληψη για την τέχνη,που επηρρέασε το βρετανικό σουρεαλισμό.
Αγαπημένο θέμα του ήταν οι ανθρώπινες φιγούρες,που αναπαριστούσε με μια αφηρημένη προσέγγιση.Σε κάποια έργα του εμφανίζονται ανοίγματα,τρύπες που διαπερνούν τις φιγούρες.
Οι διαστάσεις των γλυπτών του αυξάνονται όσο περνούν τα χρόνια.Σταδιακά,ο καλλιτέχνης αναπτύσσει σε μνημειακή κλίμακα τα θέματα με τις "ξαπλωμένες μορφές","τις μητέρες", και "τις βασίλισσες".Ακριβώς το μέγεθος των έργων του προϋποθέτει το στήσιμο σε υπαίθριους χώρους.
Κατάγεται από την Περσία,αλλά έχει καλλιεργηθεί χιλιάδες χρόνια και στη Μεσόγειο. 
Από την αρχαιότητα επίσης το ρόδι κατείχε μια ιδιαίτερη θέση στις αντιλήψεις,στη διατροφή και στις προσπάθειες των ανθρώπων να νικήσουν τις αρρώστιες.Στην εποχή μας πλέον είναι γνωστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες,λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχει.
Το εκχύλισμα των σπόρων ροδιού,ο χυμός και το λάδι του καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες,είναι ενυδατικά και αναπλαστικά για το δέρμα,ώστε χρησιμοποιούνται όλο και συχνότερα στην παρασκευή καλλυντικών.
Δυο ρόδια ζωγραφισμένα σε ύφασμα από μπομπονιέρα με αραιωμένα ακρυλικά έγιναν αμπαλάζ σε λαδάκι αντιοξειδωτικό με χυμό ροδιού, δώρο σε μια φίλη.

Ένα σαραγλί διαφορετικό,εύκολο,με ξεχωριστή γεύση και γλύκα!Μια πρόταση της Bettys,που λιγάκι την πείραξα-έβαλα αμύγδαλα αντί για καρύδια.Σε όλους άρεσε και θα ξαναφτιάξω,δεν έμεινε κομματάκι!