Τσόχα και felt

Πόσο καιρό είχα να ασχοληθώ με το felt,μάλλον από πέρυσι-δε θυμάμαι.
Αγόρασα μερικά κομμάτια τσόχας από το γνωστό παιχνιδοκατάστημα και έψαχνα τρόπο να φτιάξω κάτι.Κατέβασα λοιπόν και την τσάντα με τα νήματα felt,είχα απόθεμα,αλλά και πάλι περίσσεψαν,μάλλον για την επόμενη χρονιά .

Για αρχή ένα καδράκι με wet felting.
Πράσινη τσόχα η βάση και με τα νήματα αυτοσχεδιάζοντας έφτιαξα αυτή την εικόνα.Με ζεστό νερό συνεχίζεται η διαδικασία για να δέσει το μαλλί στην τσόχα.Τύλιγμα στη συνέχεια,αλλά δε μου πέτυχε με την πρώτη φορά και επανέλαβα άλλες δυο φορές-τι στο καλό,τελικά έγινε.
Αν θέλετε να δείτε τη διαδικασία, πληκτρολογείστε youtube wet felting και θα βρείτε πάρα πολλά βιντεάκια.

Με τις άλλες τσόχες έφτιαξα δαχτυλοκουκλάκια για τον εγγονό.Να είστε επιεικείς με το ράψιμό μου,δεν τα καταφέρνω καλά,μάλλον χάλια θα έλεγα.
Η γατούλα,το ελεφαντάκι και το λιονταράκι,

το παπάκι,το γουρουνάκι και η τίγρης.

Όλα μαζί σε παράταξη.
Ήθελα να φτιάξω κι ένα κουνελάκι,δεν είχα άσπρη τσόχα.Και στα άλλα άλλαξα κάποια χρώματα,όπως στον ελέφαντα,αντί γκρι έβαλα μπλε.
Συμπλήρωσα μερικές πινελιές,όπου χρειαζόταν,με ακρυλικά.

Τελευταίες οι καρφιτσούλες μου από felt με βελόνα.Δεν είναι καινούριες,απλά τις στόλισα λιγάκι με χαντρούλες και συρματάκι

Tag tag και μοβ διαγωνισμός

Γεια σας φίλες μου,καλή εβδομάδα!
Η Άννα (διασκέσεις) μου χτύπησε την πόρτα και με κάλεσε να απαντήσω σε 11 ερωτήσεις της.
Αννούλα,πολύ ευχαρίστως να παίξω:


1 Ποιος είναι αγαπημένος σας προορισμός διακοπών;
Όπου υπάρχει θάλασσα.

2 Τηλεόραση ή διάβασμα;

Και τα δυο,μπορώ ταυτόχρονα,γιατί η τηλεόραση είναι όλη μέρα ανοιχτή και μόνο αν μ΄ενδιαφέρει κάτι,το παρακολουθώ.

3 Πείτε μου ένα απραγματοποίητο όνειρό σας.
Θα πω ότι όλα έχουν πραγματοποιηθεί,με πρώτιστο την οικογένειά μου,τις όμορφες κόρες μου και τον κούκλο εγγονό μου-κουκουβάγια κι εγώ.Ίσως το μόνο που δεν κατάφερα αφορά τα εργασιακά,ε κάτι είχα στο μυαλό μου...

4 Τι θα αλλάζατε-αν αλλάζατε κάτι-στην εμφάνισή σας και γιατί;
Αρκετά,γιατί γενικά είμαι ανασφαλής,μάλλον δεν έχω μάθει ν΄αγαπώ τον εαυτό μου.

5 Προτείνετέ μου ένα βιβλίο,που διαβάσατε τελευταία και σας άρεσε.
"Οι κόρες του νερού" Φιλομήλα Λαπατά.
Αναφέρεται στον ελληνισμό της διασποράς στη διάρκεια ενός αιώνα 1791-ι913.
4 γενιές από την ίδια οικογένεια,4 γυναίκες μοιράζονται το ίδιο κύτταρο,την ίδια απόγνωση.

6 Είστε πρωινός ή βραδινός τύπος;
Μια ζωή βραδινός,το πρωί δε λειτουργώ.

7 Αν ερχόμουν στον τόπο σας,πού θα πηγαίναμε και τι θα μου δείχνατε πρώτα;
Μα και βέβαια στην πανέμορφη παραλία μας και μέσα από το μικρό μονοπάτι στον ορμίσκο Σαρακήνικο και τον Αι Βασίλη.

8 Αγαπημένο τραγούδι.
Δε θυμάμαι εύκολα τραγούδια,προτιμώ τη μουσική,γι΄αυτό θα πω Χατζηδάκις και ειδικότερα το "Νυχτερινό".

9 Αγαπημένο φαγητό.
Το πρώτο που σκέφτηκα: γεμιστά.

10 Τι καφέ πίνετε και πώς;
Φίλτρου σκέτο,μερικές φορές με ελάχιστο γάλα.

11 Πείτε μου το πιο μακρινό ταξίδι σας.
Μέχρι την Ιταλία,όχι και τόσο μακριά,εδώ στη γειτονιά μας,γιατί μπορώ να έχω πρόσβαση οδικώς.

*******************************************************

Τελευταία ασχολήθηκα με τη ζωγραφική σε ύφασμα.Αυτά τα πρώτα είναι παλιά μπλουζάκια,για να δοκιμάσω,γιατί είχα χρόνια να ασχοληθώ.Ήθελα να δω πώς συμπεριφέρονται τα χρώματα.
Έχω αγοράσει φτηνά,λευκά μπλουζάκια,που θα είναι τα επόμενα.

Στο ένα ζωγράφισα αφηρημένα ,

στο άλλο ένα πρόσωπο.

Με το δεύτερο μπλουζάκι και αυτή την ακουαρέλα συμμετέχω στο μοβ διαγωνισμό της Κατερίνας(Κατερινάκι).

Προύσα,η πόλη του μεταξιού

Επιστρέφοντας από Σμύρνη-Έφεσο για Κωνσταντινούπολη ο δρόμος περνά από την Προύσα,μια μεγάλη,σημαντική πόλη και βιομηχανικό κέντρο της Τουρκίας.
Χτισμένη στους πρόποδες του Ολύμπου της Βιθυνίας με τα γνωστά χιονοδρομικά κέντρα.
Τα άφθονα νερά από το βουνό και οι βροχές που πέφτουν,κάνουν την περιοχή από τις πιο εύφορες.Έχει πλούσια βλάστηση και καλλιεργούνται σιτηρά,ελιές και φρούτα.Περισσότερο είναι φημισμένη για το μετάξι της.

Απογευματάκι φθάσαμε κι ειλικρινά δεν περίμενα ν΄αντικρύσω μια τόσο όμορφη πόλη.Θαυμάσια αρχιτεκτονική,μια πόλη σύγχρονη και παραδοσιακή συνάμα.Μεγάλοι δρόμοι με συστάδες δέντρων,πράσινο παντού και υπέροχα παραδοσιακά κτίρια.

Πολλά σημαντικά κτίρια την κοσμούν,αφού υπήρξε παλιά πρωτεύουσα του κράτους.Εδώ βρίσκονται πολλοί τάφοι σουλτάνων,βεζίρηδων και άλλων τούρκων αξιωματούχων και το μουσείο του Καραγκιόζη.

Λίγο μείναμε στην όμορφη πόλη και μετά από διχογνωμίες οι περισσότεροι πήγαμε στην αγορά μεταξωτών και πολύ λίγοι στην αγορά με τα βαμβακερά είδη σπιτιού.
Η αγορά στεγάζεται σε παλιό κτίριο,που παλιά ήταν χάνι.

Η αρχιτεκτονική του πολύ όμορφη,όπως και σε άλλες τούρκικες αγορές.Εδώ στεγάζονται μικρά μαγαζάκια με διάφορα είδη από μετάξι.

Μια βολτούλα πρώτα για να νοιώσουμε το άρωμα της αγοράς ,να χαζέψουμε την κίνηση και τα εμπορεύματα,ώσπου να αποφασίσουμε από πού θα αγοράσουμε κάποια.

Πλήθος τα πολύχρωμα- στην πλειοψηφία τους -μεταξωτά,αλλά πάρα πολλές και οι ποιότητες.

Μετά την επίσκεψη σε διάφορα μαγαζάκια και μακριά από τις υποδείξεις του ξεναγού,καταλήξαμε σ΄αυτό,που τα εμπορεύματά του μας άρεσαν περισσότερο.
Μεγάλη ποικιλία σε ποιότητα και τιμές.Κάποιες ήταν αρκετά ανεβασμένες,αλλά ξέρουν ότι η τελική θα είναι πάντα μικρότερη,αφού ανατολίτικη αγορά χωρίς παζάρι δε γίνεται.
Έμαθα και.. να παζαρεύω,ποτέ δεν το είχα επιχειρήσει,ντρέπομαι.Είχα μαζί μου και καλή δασκάλα,τη φίλη μου,τη Μαρία,που γνωρίζει και από ποιότητα-ούτε αυτό δεν ξέρω.
Αγοράσαμε αρκετά και μάλιστα κάνοντας αυτό το αφιέρωμα θυμήθηκα ότι αγόρασα και κάποια υφάσματα για πουκαμίσες.Δε θυμάμαι πού τα έχω βάλει,από αύριο αρχίζω ψάξιμο στις ντουλάπες.

ΚΑΛΟ Σ/Κ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ!

Άγγελος έκπτωτος

Καμβάς ,σχέδια με πάστα και τζελ διαμόρφωσης στο μεγαλύτερο μέρος,που θα είναι ο ουρανός,

κάτω για τη γη πάλι πάστα απλή και με κόκκους.Από πάνω γάζα,που της ανοίγω τρύπες σε διάφορα σημεία.Περνάω με κάσια.
Έτοιμο το στήσιμο-εκεί στην άκρη το περίγραμμα ...

...από ένα γυαλόξυλο.Σαν άγγελος μου έμοιαζε και το κρατούσα ,ώσπου να βρω,πώς θα το ενσωματώσω σε κάποιο έργο μου.Του έφτιαξα κεφαλάκι από πηλό λίγο σκυφτό.

Χρωμάτισα τον ουρανό,που λάμπει από τις αστραπές, με απλά και μεταλλικά ακρυλικά,έβαλα πατίνα στη γη και κόλλησα το ξύλο-άγγελο.Του έβαλα μαλλιά από felt και πέρασα ελαφρά με πατίνα.

Άλογα

Μου αρέσουν τα άλογα,αυτά τα περήφανα ζώα ,ήθελα πολύ να φτιάξω έναν πίνακα μ΄αυτά,μα δεν τολμούσα.Νομίζω ότι είναι δύσκολη η απεικόνισή τους,αλλά είπα να δοκιμάσω-τι έχω να χάσω;
Με οδηγό ένα βιβλίο σχεδίου,μολύβι και γόμα στο χέρι ξεκινάω:μια,δυο γραμμές,σβήσιμο καινούριες γραμμές-κάθε αρχή και δύσκολη.

Σχεδίασα με μολύβι και χρωμάτισα με ακουαρέλα.
Το τελείωμα έγινε με λαδοπαστέλ,μια τεχνική που έμαθα στα μαθήματα της Μαριέλας και μ΄αρέσει πολύ.
Το πρώτο έχει ανοιχτόχρωμο καφέ χρώμα,

το δεύτερο είναι μαύρο

και τα δυο μαζί καλπάζουν ελεύθερα,όπως ταιριάζει στην αγέρωχη φύση τους.

Καλαπόδια

Έβλεπα συχνά στα σπιτάκια σας ξύλινα καλαπόδια με decoupage ή ζωγραφισμένα και μου άρεσαν πολύ.Θα ήθελα να αποκτήσω,αλλά δεν ήξερα πού να βρω.
Εκεί που το συζητούσα,η ανιψιά μου μου έφερε μια τσάντα,που,ως συνήθως,ξέχασα σε κάποιο ντουλάπι.
Το καλοκαίρι τα θυμήθηκα και ζωγράφισα το πρώτο μου καλαπόδι.

Το θέμα παιδικό,δε χρειάζεται πια να πω για ποιον προορίζεται-θα με βαρεθείτε-ε,ναι,στον εγγονό πάει αυτό.


Οι πλαϊνές πλευρές,
άλλη μια άποψη-όλα φωτογραφημένα στο πράσινο.

Το δεύτερο εμπνευσμένο από τα παπούτσια του charles jourdan*,ονομαστού σχεδιαστή.Είδα πρόσφατα κάποιες vintage γόβες του ,ακουαρέλα τις ονόμαζε.

Τις ζωγράφισα με ακρυλικά και με ένα πανάκι αφαίρεσα λίγο χρώμα,να μοιάζει περισσότερο με ακουαρέλα.
Στο τέλος πέρασα αραιή κάσια,για να σπάσει λίγο το λευκό ,άλλωστε ταιριάζει περισσότερο στο vintage χαρακτήρα τους.

*πληροφορίες στο wikipedia


ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΜΗΝΑ!


update:

Μάρτης από σήμερα κι η άνοιξη ακόμη αργεί.Αυτή την εικόνα αντικρύζω αυτή τη στιγμή,περισσότερο χιόνι από τις προηγούμενες ημέρες.
Σκέτη μελαγχολία-ας ελπίσουμε να είναι το τελευταίο.

Οι χαρταετοί και... ο χαρταετός

Το τριήμερο που έρχεται έχει καθιερωθεί το πέταγμα των χαρταετών.
Όχι δεν ετοιμάζομαι για το δικό μου,άλλωστε όσο θυμάμαι ποτέ δεν τα κατάφερνα.
Αυτή τη φορά σ΄ένα μικρό γυαλόξυλο έστησα τους δικούς μου χαρταετούς,τους έφτιαξα από το εσωτερικό,αλουμινένιο σκέπασμα του νες καφέ.Ήταν μια δοκιμή για έργα σε μέταλλο,που όμως ακόμη δοκιμή έμεινε.

Αυτό το μικρό πινακάκι έγινε-για ποιον άλλο-το μικρούλη εγγονό μου.

Ψηλά κοιτάζω σαν χαρταετός
ο Σταυραετός να φεύγει

(αλουμινένιοι χαρταετοί κι ένας από βότσαλο βαμμένοι με σμάλτο)

αγγίζω δίχως φόβο ηλεκτροφόρα σύρματα
αυτά δε με αγγίζουν


(οι ουρίτσες έγιναν με σπάγγο,τα φιογκάκια και τα πουλιά με το αλουμινένιο καπάκι)

ο ήλιος μαγεύει τις ημέρες μου
γελώντας.....*

*****************************

Το μυθιστόρημα με το μεταφορικό τίτλο"Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ" της Αθηνάς Κακούρη εκτυλίσσεται στην Αθήνα του 1871,μια πόλη που ο Ιλισσός είναι ακόμη ποταμάκι,τα Πατήσια εξοχή και η Ακρόπολη ορατή από παντού,δεσπόζει στο τοπίο.
Σ΄αυτή την Αθήνα ο κομματισμός,η δίψα της εξουσίας και η διαπλοκή σ΄έναν ανεμοστρόβιλο μετοχών υψώνουν στον ουρανό τον πελώριο,ασημένιο χαρταετό του Λαυρίου.
Το καφενείο "Η Ωραία Ελλάς" γίνεται επίκεντρο των συναλλαγών,όπου συζητείται η επικαιρότητα και η γενικευμένη κρίση,που δεν περιορίζεται στα Λαυρεωτικά.
Η περίοδος αυτή στιγμάτισε την ιστορία της Ελλάδας,γιατί έγινε η πρώτη μεταφορά πλούτου από τη μεσαία και κατώτερη τάξη στο μεγάλο κεφάλαιο.
Η επόμενη συνετελέσθη στις μέρες μας με τη γνωστή φούσκα του χρηματιστηρίου.Σήμερα βέβαια οι συναλλαγές γίνονται στο χρηματιστήριο,αλλά πολλές από τις δομές του στηρίζονται ακόμη στην ίδια καφενειακή λογική.
Η ιστορία πάντα διδάσκει,αλλά,όταν δε γίνεται αντικείμενο επισταμένης μελέτης,δυστυχώς επαναλαμβάνεται.

* Αρχικά ήθελα να γράψω το "λίγο ψηλότερα" από το Σεφέρη,αλλά το χρησιμοποίησε πρώτος ο Ντίνος από το dinos art για να πλαισιώσει τους μοναδικά υπέροχους χαρταετούς του.
Η δική μου επιλογή είναι από το Μίλτο Σαχτούρη,Ο Συλλέκτης(Το σκεύος,1971).

ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ-ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΜΟΡΦΑ!