Decoupage

Πάλι μερικά αντικείμενα με την τεχνική decoupage.Έχω χρησιμοποιήσει και στα τρία ριζόχαρτο,είναι το υλικό που μ΄αρέσει περισσότερο σ΄αυτή την τεχνική. Μεταλλικό κουβαδάκι,

κεράκι,που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί και είπα να του αλλάξω μορφή από απλό λευκό,που ήταν,

παλιό μεταλλικό δοχείο για λάδι

και μεταλλικό δοχείο,παλιά έβαζαν το σπιτικό παγωτό.

Γιορτάζω!

Φίλες μου γιορτάζω-πέρασε η 12η καλέ-και σας κερνάω ταρτάκια.Μην περιμένετε γλυκό από τα χεράκια μου,δεν τα πάω καλά στην παρασκευή τους.
Oρίστε σπιτικό λικεράκι,δικό μου αυτό,από μύρτα -είναι πολύ ωραίο με πάγο.
Αν θέλετε τη συνταγούλα κοιτάξτε στο www.aromacooking.blogspot.com,στην κατηγορία πόσιμα ελιξήρια.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όσους γιορτάζουν!

Πολλές ευχές στη Μαριλένα(ισημερία) και την κορούλα της Ελένη,στην Έλενα των συνταγών καρδιάς και τον Κωνσταντίνο του windscreen.
Μήπως ξέχασα κάποιον;

Δασικό χωριό

Το Δασικό Χωριό,ανήκει στο δήμο μας-Νηλέας-και βρίσκεται στο δάσος του διπλανού δημοτικού διαμερίσματος Παπάδων.Είναι ένας χώρος 20 στρεμμάτων με φυσική ομορφιά και εξαιρετική θέα στη θάλασσα. Όλη η περιοχή είναι ένα μουσείο της φύσης,ένας προορισμός για χειμώνα και καλοκαίρι.

Τα ξύλινα σπιτάκια είναι πλήρως εναρμονισμένα με το περιβάλλον,58τ.μ.,

με θέα στο βουνό και τη θάλασσα.

Η υπαίθρια παιδική χαρά.

Στο χωριό μπορεί κανείς να επιδοθεί σε πολλές δραστηριότητες άσκησης,καθώς και να επισκεφτεί ακολουθώντας τα μονοπάτια όμορφες τοποθεσίες της γύρω περιοχής.

Είναι μια πολύ καλή ιδέα για απόδραση μέσα στο πράσινο,το μόνο που διαφωνώ είναι η τιμή των δωματίων: 100 Ε η διανυκτέρευση συν 20 για κάθε παιδί-είναι τσιμπημένη δε νομίζετε;

www.papades-village.com

Mαρινέλλα-Παλλάς

Δύσκολες εποχές,αλλά λένε πώς η φτώχεια θέλει καλοπέραση!Ακολουθώντας αυτή τη φράση οι νεώτερες γυναίκες του χωριού διοργανώνουν τακτικά μια μικρή απόδραση στην Αθήνα,δίνοντάς μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια θεατρική παράσταση,να απολαύσουμε κάποιον τραγουδιστή...Μπορεί οι επιλογές να μην είναι πάντα επιτυχημένες,αλλά σημασία πάνω απ΄όλα έχει η καλή παρέα.
Αυτή τη φορά το πρόγραμμα ήταν το θεατρικό "Μαρινέλλα" στο Παλλάς.
Το έργο διατρέχει τις δεκαετίες ΄50,΄60,΄70,΄80 με κύρια πρόσωπα τρεις γυναίκες:η Ειρήνη από την επαρχία,η Μαρία από την Αθήνα-φανταστικά πρόσωπα-και η Κυριακή(Μαρινέλλα) πραγματικό.Οι ζωές των δυο πρώτων κυλάνε παράλληλα με την καριέρα της τραγουδίστριας.Μια ατάκα των ηθοποιών γίνεται η αφορμή για να πλημμυρίσει η σκηνή από την ερμηνεία των σημαντικότερων τραγουδιστικών σταθμών της καλλιτέχνιδας και να γίνουν εκφραστές των αισθημάτων τους.Σηματοδοτούν τις ζωές της Ερήνης και της Μαρίας.
Τραγούδια,πρόσωπα και ιστορία διαπλέκονται αρμονικά.

Ξεκινώντας το έργο μπορώ να πω ότι δεν ενθουσιάστηκα,τα πολλά χορευτικά δε με εντυπωσίασαν.Εξελισσόμενη η ιστορία αποκτούσε ενδιαφέρον και η φωνή της Μαρινέλλας καθώς και η εκπληκτική,ηλεκτρισμένη ερμηνεία της σε μάγευε.

Καλή επιτυχία!

Σαν μητέρα που έχω περάσει από την αγωνία των εξετάσεων,θα ήθελα να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά,που αύριο καλούνται να διαγωνιστούν .

Ιδιαίτερα θέλω να ευχηθώ στα παιδιά φίλων από τα blogs:
στην κορούλα της Deli(Kική),
στο γιο της Έλενας,
στο γιο της Βάσιας
και τέλος σ΄ένα δικό μου πρόσωπο,το βαφτιστήρι μας τον Κωνσταντίνο.

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

Ρεξ

Ένα πρωινό του Σεπτέμβρη του ΄97 ένα μικρό σετεράκι εισέβαλε στο σπίτι και στις ζωές μας.Γλυστρούσε στα πλακάκια κι έψαχνε όλο έψαχνε...Τα πρώτα βράδια έκλαιγε,ζητούσε τη μανούλα του και μια αγκαλίτσα να χώσει τη μουσουδίτσα του.
Τα κορίτσια τον ονόμασαν Ρεξ επηρεασμένες από την αντίστοιχη σειρά,που τότε παρακολουθούσαν.
Περνούσε ο καιρός,ο Ρεξούλης μεγάλωνε και γινόταν ατακτούλης-πολύ του άρεσαν τα παπούτσια.
Πόσες αγκαλίτσες μοιραστήκαμε ,κυριολεκτώ,γιατί κι εκείνος όρθιος μας αγκάλιαζε με τα πόδια του.Τον λατρέψαμε και μας αγάπησε πολύ!
Ακόμη θυμάμαι και γελάω,όταν είχε κάνει μια επέμβαση στο αυτί του και έπρεπε να φοράει ένα κολλάρο σαν χωνί για αρκετές ημέρες.Ο Ρεξούλης γραμμόφωνο έλεγαν τα κορίτσια!

Σήμερα το πρωί ο γλυκούλης μας 13 χρονών πια έφυγε από κοντά μας.Χτες το μεσημέρι ξάπλωσε,δεν αντιδρούσε,ούτε τα μάτια του άνοιγε ,ίσα που ανέπνεε.

Γλυκέ μου Ρεξούλη έφερες τη χαρά στο σπίτι μας,πιστεύω να πέρασες καλά κοντά μας.

Αντίο καλέ μου φίλε!

Τουλίπες

Στην Κωνσταντινούπολη εκτός από τα μνημεία και τις ομορφιές της,μας περίμενε ένα υπέροχο,πολύχρωμο θέαμα!
Τουλίπες,παντού τουλίπες!Σε πάρκα,σε διαχωριστικές νησίδες,σε κάθε μκρό κομματάκι χώμα είχαν φυτευτεί αυτά τα πολύ όμορφα λουλούδια ,γιατί ο Απρίλης ήταν αφιερωμένος στις τουλίπες στα πλαίσια της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης,που είναι η Πόλη.
Όπου κι αν έριχνες τη ματιά σου,το χρώμα σε μάγευε-τουλίπες
άσπρες,

ροζ,

σε όμορφους σχηματισμούς,

φούξια,

κόκκινες διπλές,

κίτρινες, στο πάρκο μπροστά από τα τείχη,

σε διάφορα χρώματα,

πάλι κίτρινες,διασχίζοντας την πόλη με το λεωφορείο,

πορτοκαλί,

κόκκινες.