Άι Νικόλας των ναυτικών

Του αγίου Νικολάου σήμερα,γιορτάζουν οι θαλασσινοί μας!
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες,εορτάζουσες!

Αγάπη του λαού μας η θάλασσα,που μας τυλίγει με το γαλάζιο της.
Στην αρχαιότητα ο Δεκέμβριος ήταν ο 7ος μήνα και ονομαζόταν Ποσειδαιών,προς τιμή του Ποσειδώνα,θεού της θάλασσας.Αυτό το μήνα ο θεός με την τρίαινά του συντάρασσε τη θάλασσα,προκαλούσε τρικυμίες,που τρόμαζαν τους ναυτικούς.

Στα χριστιανικά χρόνια προστάτης των ναυτικών καθιερώθηκε ο Άγιος Νικόλαος.Από τότε στο τιμόνι,στην πλώρη κάθε πλοίου βρίσκεται η εικόνα του,στα νησιά και τα λιμάνια οι εκκλησιές του.Σε κάθε δύσκολη στιγμή οι ναυτικοί τον επικαλούνται:
Άι Νικόλα,βοήθα με!
Οι ναυτικοί για να εξευμενίσουν τον άγιο"της γης και του νερού"τον κύριο των ανέμων,της τρικυμίας και της παγωνιάς πετούσαν την ημέρα της γιορτής του κόλλυβα, βύθιζαν την εικόνα του ,έριχναν λάδι από το καντήλι του,ψίχουλα άρτου στο νερό και έλεγαν:Άι Νικόλα και πάψε την οργή σου!
Καθιερώθηκε ως προστάτης των θαλασσινών από ένα γεγονός,που του έτυχε και διαδόθηκε ανά τον κόσμο:ταξίδευε για προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα,όταν ξέσπασε τρικυμία και τα μανιασμένα κύματα χτυπούσαν το καράβι να το βυθίσουν.Ο άγιος προσευχήθηκε και ο άνεμος κόπασε,η θάλασσα γαλήνεψε.
Πάντα κρατά αναμμένο το φάρο της ελπίδας για τους καραβοκύρηδες μα και για τις οικογένειές τους,που με αγωνία και λαχτάρα τους προσμένουν.

Η Αμάρυνθος,το θαλασσινό χωριό μου,δε θα μπορούσε να μην έχει εκκλησία του αγίου.Πολλοί κάτοικοι της είναι θαλασσινοί.

Σε υψόμετρο 700μ και κάτι βρίσκεται το μοναστήρι αφιερωμένο στο όνομά του.Από κει ψηλά αγναντεύει τη θάλασσα και δέεται υπέρ των ναυτικών.Ένας μικρός μεταβυζαντινός ναός είναι το στολίδι του.

Όταν πήγαινα Γυμνάσιο,αυτή την ημέρα είχαμε καθιερώσει ημερήσια εκδρομή με τα πόδια για το μοναστήρι.Δεν είναι πολύ μακρινή η απόσταση 12-15 χλμ,όμως η ανηφορική διαδρομή είναι κουραστική.

Παιδιά εμείς,ούτε που μας ένοιαζε ο κόπος.Μάλιστα πολλές φορές ξεστρατίζαμε κρυφά και με οδηγούς παιδιά που γνώριζαν,ακολουθούσαμε παλιά μονοπάτια και φτάναμε γρηγορότερα.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Αφιερωμένο στη μνήνη του πατέρα μου και σε όλους τους θαλασσινούς!

Γλάστρα με το δροσαχί στις αυλές και τ΄αψηλά μπαλκόνια*

Γλαστράκια πλαστικά βρίσκονταν σε μια γωνιά,δε μου άρεσαν,τα ζωγράφισα λοιπόν για να ανθίσουν πριν από τα φυτά,που θα φιλοξενήσουν.
Χρώματα πλαστικά για την επιφάνεια και ακρυλικά για το ζωγράφισμα.
Ακόμη δεν φύτεψα κάτι,είμαι αμελής σε τέτοιες δουλειές κι όμως τα λουλούδια τα λατρεύω.
Θα βάλω βολβούς,που θα ανοίξουν τα φυλλαράκια τους την άνοιξη.

Μια μικρή,πλαστική ζαρτινιέρα,ζωγραφισμένη κι αυτή με τον ίδιο τρόπο-φύτεψα μικρά κακτάκια,που είχα αγοράσει από το ΙΚΕΑ.

Οι φίλες που με γνώριζαν από το aromacooking,θα θυμούνται αυτές τις κεραμικές γλάστρες,στη συλλογή προστέθηκαν 1-2 ακόμη και περιμένουν τη σειρά τους άλλες τρεις.

Σ΄αυτές έχω χρησιμοποιήσει πλαστικά χρώματα,ακρυλικά μεταλλικά,κάσια και μια πατίνα στα ανάγλυφα σχέδια,που δε βρίσκω τώρα στη Χαλκίδα.

Σε δυο φύτεψα μια ορτανσία κι ένα κυπαρισσάκι.Οι άλλες περιμένουν την παλιά,αρωματική γαρυφαλιά μου,τριανταφυλλιές νανάκια...και δεν ξέρω τι άλλο,κάτι θα βρω να τις συντροφέψουν,τώρα που ξεκίνησα...

*παραφρασμένος ο τίτλος από το "Μονόγραμμα" του Ελύτη.

Λουλούδια και γενέθλια!

Τα λουλουδάκια μου αφιερωμένα με πολλή αγάπη στο μεγάλο μας λουλουδάκι! Πριν 28 χρόνια κράτησα αγκαλιά ένα τόσο δα μωράκι,γλυκούλι με μαύρα μαλλάκια,το δικό μου μωρό! Χρόνια πολλά γλυκό μου κορίτσι!

Μια θαυμάσια ημέρα!

Όμορφη μέρα σήμερα,λιακάδα χειμωνιάτικη,θερμοκρασία ανοιξιάτικη,τι καλύτερο για μια βολτούλα στη θάλασσα.
Κατεβήκαμε στο σπίτι,ήταν γεμάτη φύλλα η αυλή,αλλά δεν είχα διάθεση να την καθαρίσω-άλλωστε πάλι θα γεμίσει χιχι.Ο άντρας μου έφυγε για το φίλο του στην ταβέρνα,έφτιαξα το καφεδάκι μου και αφού το απόλαυσα ,κατέβηκα στην αμμουδιά.
Αέρα δεν είχε,μα το κυματάκι ερχόταν βουβό και ήταν μεγαλούτσικο.Στην πρώτη φωτογραφία μόλις που διακρίνεται η Σκόπελος,δεν είχε καθαρή ατμόσφαιρα,μόνο με το βοριά η ορατότητα είναι εξαιρετική.Ένα ξύλο μπηγμένο στην άμμο από κάποιον επίδοξο ψαρά τον περιμένει για την επόμενη ψαριά.

Περπάτησα κατά μήκος ,η άμμος ήταν νωπή από το κύμα σε μεγάλο πλάτος-μα τι είχε φέρει η θάλασσα;Όλα όσα θέλω,ξυλαράκια μικρά,μεγάλα,τεράστια.Τα μικρά,μεσαία με ενδιέφεραν,ευτυχώς πήρα τσαντούλα μαζί και μάζεψα αρκετά,πετρούλες ελάχιστες,έχω γεμίσει το σπίτι πια.

Νάτος ο θησαυρός μου,η τσάντα γεμάτη με τα μικρά,τα μεγαλύτερα στα χέρια.

Επιστρέφω στο σπίτι,βαριά ήταν τελικά.

Παίρνω το ποδηλατάκι μου και ξεχύνομαι να μαζέψω κουκουνάρια.Πρώτη στάση στα σκίνα με τους κόκκινους καρπούς.Πόσο δυσκολεύτηκα να κόψω ένα κλωνάρι,δεν είχα κάτι μαζί μου και δεν ήξερα τον τρόπο,μου τον είπε αργότερα ο άντρας μου.Ακόμη και σ΄αυτό άσχετη,λες και δε μεγάλωσα σε χωριό!

Πιο κει πουρνάρια,μοιάζουν με βελανιδιές,κάνουν τους ίδιους καρπούς-μου πήρε αρκετά χρόνια να τα ξεχωρίσω.Μαζεύω αρκετούς καρπούς,μα τσιμπάνε πολύ,τα χέρια μου χάλια.

Ένα γεράνι σ΄ένα μικρό παράθυρο κι ένα ανάμεσα στα σκίνα.Αυτό το λουλούδι φυτρώνει κι ανθίζει παντού,ακόμη και σε βάζο με νεράκι μόνο.

Κι άλλα ανθισμένα λουλουδάκια ξεπετάγονται μέσα από την πυκνή βλάστηση.Ο ζεστός και υγρός καιρός έχει κάνει το θαύμα του,όλα καταπράσινα!

Ένας πυράκανθος σ΄ένα φράχτη,φλογερός με χρώμα που σε προκαλεί,μα και άγριος με τα αγκάθια του.

Η ποδηλατάδα μου διακόπηκε απότομα λίγο πριν φτάσω στο κάμπινγκ-δυο τεράστια σκυλιά στη μέση του δρόμου-ντόμπερμαν νομίζω και τα φοβάμαι-τα βλέπω από μακριά,στρίβω,μα με πήραν από πίσω.Ούτε λόγος για τρέξιμο,χειρότερα θα είναι.

Ευτυχώς,μια κυρία βγαίνει από την αυλή της και τα διώχνει.Φύλακας άγγελος ήταν,χίλια ευχαριστώ της είπα.Να είναι καλά!

Έκοψα κι ένα κλωνάρι πεύκο και θυμαράκι-τι άρωμα!Τα έβαλα σε κουβάδες με νερό,πιστεύω να κρατήσουν μέχρι τις γιορτές-θα στολίζουν το μπαλκόνι.Αν πάλι μαραθούν,μια βολτίτσα και ξαναμαζεύω.

Η βολτίτσα τέλειωσε με ψαράκι στα κάρβουνα και άγρια χορταράκια.

-----------------------------------------------------------------------

Καλή εβδομάδα σε όλους!

Χριστουγεννιάτικες κατασκευές

Όπου κι αν κοιτάξω στη μπλογκογειτονιά,οι χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες με εξαιρετικές κατασκευές δεσπόζουν.Παρακινήθηκα,για να ακριβολογώ,με σήκωσαν από τον καναπέ ,και άρχισα να φτιάχνω γιορτινά στολίδια.

Τη φάτνη και τα στολίδια από γύψο μου τα έστειλε η αγαπημένη μου Deli πέρυσι,αφού με άκουγε να γκρινιάζω για τις ελλείψεις υλικών.Συγνώμη,δεν τα έφτιαξα,αλλά φέτος πρώτα τα ξεκίνησα.

Η τεχνική δεν ήταν βάψιμο,ήταν με αλουμινόχαρτο-αχ Μαρία,από τότε που την παρουσίασες ξετρελάθηκα-έγιναν λαμπερά,όπως ταιριάζει αυτές τις ημέρες.

Δυο εικόνες ,που έφτιαξα σαν μονοτυπίες,θα σας πω άλλη φορά πώς τις έκανα,μετά από πολύ ψάξιμο.Θα φτιάξω καρτούλες μ΄αυτές.

Τα περσινά κεράκια μου,

δυο σακουλάκια ζωγραφισμένα και στολίδια με ζυμαράκι από συνταγή της Deli πάλι.

Αφιερωμένη σε σένα λοιπόν,καλή μου φίλη,αυτή η ανάρτηση.


White Christmas με τον Bing Crosby,αγαπημένη μελωδία από τα παλιά.

Ένα παιχνίδι,τρία σε ένα βραβεία και πέντε κεράκια

Η Ανεράιδα,αυτό το καταπληκτικό κορίτσι,που ψάχνει,υλοποιεί και μας παρουσιάζει νέες ιδέες για κατασκευές,με κάλεσε να παίξω στο παιχνίδι για το blogging,να πω δηλαδή τι μου αρέσει και τι με ενοχλεί.


Διαβάζοντας διάφορες φίλες είδα ότι λίγο πολύ όλες συμφωνούμε στα θετικά και στα αρνητικά.

Ε,λοιπόν δε θα πρωτοτυπήσω,συμφωνώ στα περισσότερα:στην επαφή και επικοινωνία,έστω κι αν γίνεται από απόσταση,στη γνωριμία με λίγους από σας-θέλω να γνωρίσω κι άλλους-στα κοινά ενδιαφέροντα που μοιραζόμαστε,στις καινούριες γνώσεις και νέους ορίζοντες που μου άνοιξε-σας ευχαριστυώ πολύ όλους!

Αυτά είναι τα θετικά,από τα αρνητικά ελάχιστα μ΄ενοχλούν,ας πούμε η λεκτική επαλήθευση,που είδα να αναφέρουν οι περισσότεροι,κι αυτό γιατί δεν είμαι καλή στο γράψιμο,αργώ πολύ κι αυτό το κάνει χειρότερο.

---------------------------------------------------------------------------

Το βραβείο εφευρετικότητας με σήμα το γνωστό μας Γρανάζη-μου άρεσε ο τύπος-μου χάρισαν τρεις φίλες:

Η Λούρδη,που τώρα τελευταία γνώρισα ,

η Μαριάννα,η νεαρή φίλη ,που έχει "¨ψύχωση" με την περιοχή μας και

η μαμά της Μαρία.

Πολλά πολλά ευχαριστώ!

Το χαρίζω σ΄όλες τις φίλες,που με τις ιδέες τους μας κεντρίζουν για όμορφες,καινούριες και πρωτότυπες δημιουργίες.
---------------------------------------------------------------------------------------

Για το τέλος άφησα μερικά κεράκια για τη συμμετοχή μου στις χριστουγεννιάτικες κατασκευές της Ανεράιδας-πού είσαι;Έλα να τα παραλάβεις χιχι..

Είναι φτιαγμένα με decoupage ,ανάγλυφα με πάστα και έτοιμο χαρτοπολτό,πρώτη φορά τον χρησιμοποιώ.

Αχ τριαντάφυλλο,τριανταφυλλάκι!

Μετά από ένα Σ/Κ με φοβερή ημικρανία,απόψε συνήλθα πλήρως και ήθελα κάτι να ευφράνει τις αισθήσεις μου.Σας είχα υποσχεθεί ότι θα σας έδειχνα μια εύκολη κρεμούλα-πιο απλή δεν υπάρχει-την ενυδατική κρέμα Γαληνού.Είναι μάλλον η πρώτη κρέμα που έγινε και την έχω δει να πωλείται στα καταστήματα βιολογικών.
Θα χρειαστούμε:

-1 κουταλιά σούπας κερί μέλισσας
-4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
-1-3 κουταλιές σούπας ροδόνερο
-πέταλα από αρωματικό τριαντάφυλλο
-1/4 κουταλάκι γλυκού βόρακα(στα φαρμακεία)
-αιθέριο έλαιο τριαντάφυλλο,ή ό,τι διαθέτετε
Λόγω καιρού οι τριανταφυλιές ακόμη ανθίζουν και μάζεψα από την αυλή κόκκινο κι άσπρο τριαντάφυλο-έβαλα περισσότερα κόκκινα πέταλα ,ήταν πιο αρωματικά.
Έβαλα τα πέταλα(αρκετά,να τα σκεπάζει το λάδι) με το ελαιόλαδο σε κούπα πυρέξ ,και τα ζέστανα σε μπεν μαρί για 3 ώρες-σιγανή φωτιά.Τα έβγαλα και τα άφησα στην άκρη,σκεπασμένα 4 μέρες.

Τα σούρωσα,χρησιμοποίησα και γάζα και μέτρησα να είναι 4 κουταλιές το τριανταφυλένιο λάδι.Αν υπολείπεται συμπληρώνουμε.Επειδή το ελαιόλαδο είναι αρκετά λιπαρό,μπορείτε να βάλετε αμυγδαλέλαιο ή λάδι από σταφύλια κουκουτσιών.Υπάρχουν στα καταστήματα βιολογικών-πάντα προτιμάμε οργανικά υλικά.

Τιπ: τη γαζούλα με τα φύλλα τριαντάφυλου,δεν την πετάω αμέσως-έκανα ένα όμορφο μασάζ στο πρόσωπο,θέλει απαλές κινήσεις.

Εδώ μαζεμένα τα υλικά μου-στην κούπα το στραγγισμένο λαδάκι,το μπουκαλάκι με το ροδόνερο,το αιθέριο(και τα δυο -οργανικά-τα είχα αγοράσει από τη Βουλγαρία σε πολύ καλή τιμή),ο βόρακας στο μικρό κουταλάκι και το κερί στο μεγάλο,το οποίο ζήτησα από μελισσοκόμο της περιοχής-λίγο ήθελα,μα μου χάρισε ένα τεράστιο κομμάτι,κάτι σαν το κεφάλι τυριού,έτσι έμοιαζε.

-Αν δεν έχουμε ροδόνερο,δεν ανησυχούμε-φτιάχνουμε δυνατό έγχυμα με απεσταγμένο νεράκι και ροδοπέταλα.

Μέτρησα το κερί κόβοντάς το μικρά κομμάτια,το έβαλα στο μπρίκι,πρόσθεσα το λαδάκι-αυτό ξέχασα να το φωτογραφήσω- ενώ σ΄άλλο μικρότερο το ροδόνερο και τα έβαλα σε μπεν μαρί. Ανακατεύουμε να λιώσει το κερί,κατεβάζουμε τα μπρίκια από τη φωτιά.

Στο ροδόνερο διαλύουμε το βόρακα.

Αφήνουμε να κρυώσουν περίπου στους 37 βαθμούς-θερμόμετρο δεν έχω,ποτέ όμως δε μου "έκοψε" κρεμούλα.

Και τώρα :ρίχνουμε σιγά σιγά το ροδόνερο στο λάδι ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να γίνει όσο πηχτή θέλουμε,γι΄αυτό λέω 1-3 κουταλιές ροδόνερο.

Αν έχετε δυνατό ,μικρό μιξεράκι είναι ό,τι καλύτερο.Το δικό μου μετά από λίγο δεν μπορεί να ανακατέψει.

Δε σταματάμε το ανακάτεμα,παρά μόνο όταν κρυώσει η κρέμα-είναι λίγο κουραστικό,ειδικά με κουταλάκι,που το κάνω.

Έτοιμη η κρεμούλα!Τη βάζουμε σε βαζάκι και αφήνουμε να κρυώσει καλά,πριν κλείσουμε το καπάκι.

Σε μένα βγήκαν τρία βαζάκια-είναι από καλλυντικά του εμπορίου-γιατί έφτιαξα πιο ενισχυμένη σύνθεση.

Είπαμε,για σας αρχίζω από τα απλά.

Αυτά είναι τα υλικά που έβαλα :

πέρα από αυτά της απλής κρέμας,πρόσθεσα αλόη σε τζελ,λεκιθίνη,βιταμίνες Ε,Α(οι κάψουλες) ,

ασκορβικό οξύ(βιτ.C)-κι αυτό ξέχασα να το βάλω στη φωτογραφία,είναι σκόνη άσπρη και το αγόρασα από το φαρμακείο,

λαδάκι αγριοτριανταφυλλιάς καινυχτολούλουδου

αιθέρια εκτός από τριαντάφυλλο,γεράνι,ροδόξυλο και μύρο,

φυσικό συντηρητικό grapefruit seed extract.

-Αν δεν έχετε αιθέριο,μπορείτε να την αφήσετε έτσι,με τα αρωματικά πέταλα μυρίζει πολύ όμορφα.

-Επειδή το αιθέριο τριαντάφυλλο,μη αραιωμένο σε λάδι,είναι ακριβό(ρώτησα στα βιολογικά,34Ε το 1 γραμμάριο),βάζουμε γεράνιο ,καλό αντιρυτιδικό και σε καλή τιμή.

-Την κρέμα τη διατηρώ στο ψυγείο και μου κρατάει για τρεις μήνες.