Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

Παραδοσιακή φορεσιά

Η παραδοσιακή φορεσιά της Αγίας Άννας είναι από τις γνωστές του ελλαδικού χώρου και φιλοξενείται στις προθήκες του μουσείου Μπενάκη.
Την ύφαιναν στον αργαλειό και αποτελείται:
Από το σιγκούνι,το κεντημένο πουκάμισο,την ποδιά,την τραχιλιά,το μαντήλι,το καντέμι(μεγάλο κρεμεζί ζωνάρι) .Μεγάλη σημασία είχαν τα κοσμήματα:το γιορντάνι,η καρφίτσα ή κατοστάρα,τα τάλαρα ή φλουριά,το θηλυκωτάρι ή κλειδωτάρι με τα σταυρουδάκια και τις καμπάνες.
Η στολή αυτή ήταν για τις παντρεμένες,ενώ τα κορίτσια από τον 8ο χρόνο φορούσαν τα "σαϊάδια".Αποτελούνταν από δυο φορέματα-την παλιρούτα,σαν μεγάλος χιτώνας και το σαϊά,κάτι σαν σιγκούνι.Αν τα κορίτσια έφταναν 29 χρονών και δεν είχαν παντρευτεί ,τότε έβαζαν τη γυναικεία φορεσιά,μόνο που κρατούσαν το κοριτσίστικο ζωνάρι,για να δείχνει ότι ήταν ανύπαντρα.
Δυο φορεσιές που μας χάρισαν και τις προσέχω πολύ,γιατί είναι πολύ παλιές και για μένα είναι πολύτιμες.Η πρώτη φορεσιά.

Η δεύτερη με διαφορετικό κέντημα.



Οι ποδιές και τα κεντημένα πουκάμισα από κοντά.
Κοσμήματα δεν έχω να σας δείξω,βλέπετε δεν είμαι από εδώ για να έχω από κάποια γιαγιά.Είμαι χαρούμενη έχω έστω κι αυτές κι ευχαριστώ τις αδελφές που μου τις έδωσαν,έστω κι αν δε ζουν πια.


Ένα κέντημα από σχέδιο της φορεσιάς και με τη βελονιά που έκαναν.
Όταν το κέντησα είχα αρκετή υπομονή,αλλά πολύ με δυσκόλεψε να μάθω τον τρόπο που κεντούσαν.Ήθελα κι εγώ να γίνει ακριβώς όπως παλιά.Τώρα βέβαια το καμαρώνω,αλλά το έχω σε κάποιο συρτάρι και κει βλέπω να μένει,αφού δεν ταιριάζει στο στυλ του σπιτιού.

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

Λουλούδια

Λουλουδάκια με felt σας έχω!Άνοιξη γαρ κι οι πειραματισμοί συνεχίζονται με τι άλλο από άνθη-μια αδυναμία τους έχω,ακόμη και στη ζωγραφική είναι από τα αγαπημένα μου θέματα.
Πώς σας φαίνεται η καινούρια προσπάθεια;Όπως και την πρώτη φορά οι βελόνες συνεχίζουν να σπάνε,αλλά με αργούς ρυθμούς πια,αντέχουν αρκετές μέρες.

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

Δυο βιβλία για τον αγώνα του ΄21

Την αγάπη μου για το ιστορικό μυθιστόρημα την έχετε καταλάβει.Σήμερα σας έχω δυο βιβλία,που διάβασα πρόσφατα και ταιριάζουν με τη γιορτή του αγώνα του 1821.
Στο πρώτο -η αηδονόπιτα-παρακολουθούμε τον αμερικανό φοιτητή Γκάμπριελ Θάκερεϊ,ανυπότακτο,φτωχό,που το σκάει για την επαναστατημένη Ελλάδα.Ενώ αυτός ταξιδεύει, στη Θεσσαλονίκη παρακολουθούμε τα βίαια γεγονότα ,τους διωγμούς και βιασμούς των Τούρκων και τις επιπτώσεις τους στην οικογένεια ενός πλούσιου εμπόρου,υποστηρικτή και αρωγού της επανάστασης.
Μια αρχοντική οικογένεια κι ένας ορμητικός νέος συναντιούνται μέσα από μια σειρά συμπτώσεων και συνεχίζουν μαζί μια πορεία στα χρόνια του ξεσηκωμού.
Το φόντο του μυθιστορήματος είναι η επανάσταση,ο αγώνας του ΄21 με αποκορύφωση την πολιορκία και έξοδο του Μεσολογγίου.
Με μια ιδιαίτερη,ποιητική γλώσσα ο συγγραφέας σε κρατάει δεμένο στην ανάγνωση
*αηδονόπιτα:φράση των Ελλήνων εκείνης της εποχής,που δήλωνε το ανέφικτο,το άπιαστο όνειρο.Η λέξη χρησιμοποιείται όχι σαν χλεύη κατά του οράματος,αλλά σαν υπόσχεση στην ανθρώπινη μοίρα,που δικαιούται την ελπίδα.
Ένα άλλο εξαιρετικό βιβλίο του συγγραφέα,που απόλαυσα, είναι:Στη σκιά της πεταλούδας.



Στο δεύτερο-Απειρωτάν και Τούρκων-μεταφερόμαστε στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα στα τέλη του 17ου αιώνα.
Ο μοναχός Θεόκλητος με τις μικρές του δυνάμεις στοχεύει να μπολιάσει τις ψυχές των υπόδουλων,για να
πετύχουν την ανάσταση του Γένους.Αναλαμβάνει να καθοδηγήσει κι εκπαιδεύσει τη μικρή Βδοκού,που φεύγει από τη φτώχεια,μαθαίνει γράμματα,γίνεται Ευδοκία,ερωτεύεται τον καπετάνιο Κυριάκο,αλλά παντρεύεται τον άρχοντα Σταύρο.Πλούσια και δυνατή στηρίζει τη χριστιανοσύνη απέναντι στην τουρκική καταπίεση.Ονειρεύεται ο γιος της Αλέξανδρος να γίνει συνεχιστής του έργου της ,όμως αυτός μεγαλώνοντας της ανακοινώνει ότι τούρκεψε.
Εδώ βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που η συμπεριφορά τους είναι επιθυμητή από το κοινωνικό σύνολο,ενώ κάποιοι άλλοι επιλέγουν να περάσουν από την άλλη πλευρά και να παίξουν το παιχνίδι μετέχοντας στην ομάδα των ισχυρών.Είναι η περίοδος της τουρκοκρατίας όπου παρατηρείται έξαρση των εξισλαμισμών.
Άλλα βιβλία της που έχω διαβάσει και είναι εξίσου ενδιαφέροντα :
Επτά φορές το δαχτυλίδι,Το άλας της γης,Εμείς έχουμε εμάς.

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Άρωμα λουλουδιών και γυναίκας!

Ήρθε κι ο Μάρτης,κακοκαιρία σήμερα και κρύο πολύ,αλλά ό,τι κι αν κάνει σε λίγο θα μυρίσει άνοιξη! Διάλεξα μερικά λουλουδάκια για να φωτίσουν τη σημερινή,μουντή ημέρα.
Οι άσπρες φρέζιες στο μικρό γλαστράκι είναι από τις πρώτες που ανθίζουν και προοιωνίζουν το μεγαλειώδες ξύπνημα της φύσης.Πολύ τα αγαπώ αυτά τα λουλουδάκια,ήταν και αγαπημένα της μαμάς μου.Τα θυμάμαι μικρή να στολίζουν την τραπεζαρία κάθε τέτοια εποχή.
Μαζί με τα ολόφρεσκα άνθη και κάποιες ακουαρέλες μου με λουλούδια .
Αφιερωμένα σ΄όλες τις γυναίκες για τη σημερινή μέρα κι όχι μόνο,γιατί η γυναίκα γιορτάζει κάθε μέρα.



Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Πειραματισμοί σε κάτι νέο!

Δε μου έφταναν αυτά που είχα να ασχολούμαι ,ήθελα να πειραματιστώ και σε άλλα πράγματα.Έτσι παρήγγειλα μερικά υλικά κι εργαλεία για κοσμήματα και μαλλί με βελόνες για felting.



Tις πρώτες απόπειρες τις βλέπετε:

Έφτιαξα δυο σκουλαρικάκια,σαν αυτά που μου αρέσουν να φορώ.Το ταίρι τους το διέλυσα,έστω θα τα έχω για το ένα αυτί.Για να γίνουν βέβαια υπέφερα,έσπασα κάποια από τα υλικά και προβληματίζομαι αν μπορώ να συνεχίσω-θα δούμε.



Η δεύτερη προσπάθεια έγινε με το felting.Δοκιμές για λουλουδάκια,αλλά τι να σας πω,έσπασα τις βελόνες κι έμεινε στη μέση η εκμάθηση.Η ΙΖΑ,με είχε προειδοποιήσει ότι οι βελόνες σπάζουν εύκολα,αλλά δεν περίμενα τόσο γρήγορα,το ίδιο βράδυ τις διέλυσα,μάλλον είμαι πολύ νευρική στις κινήσεις.

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Λόγια σοφά,πάντα επίκαιρα

".... .Και τι σας έκαμεν αυτό τ΄όνομα των Ελλήνων εσάς των γενναίων αντρών της Ευρώπης,εσάς των προκομμένων,εσάς των πλουσίων;
...Όλοι οι προκομμένοι άντρες των παλαιών Ελλήνων...έντυναν τους ανθρώπους αρετή,τους γύμνωναν από την κακή διαγωή...και γένονταν δάσκαλοι της αλήθειας.Κάνουν και οι μαθητές τους οι Ευρωπαίοι την ανταμοιβή εις τους απογόνους εμάς-γύμναση της κακίας και της παραλυσίας.
....Και όλοι οι τίμιοι Έλληνες δεν θέλει κανένας ούτε να σας ακούση,ούτε να σας ιδή,ότι μας φαρμάκωσε η κακία σας...εσάς των ανθρωποφάγων όπ΄ούλο ζωντανούς τρώτε ανθρώπους και ΄περασπίζεστε τους άτιμους και παραλυμένους και καταντήσετε την κοινωνία παραλυσία.''*
....................................................................................................................................................................
''Θέλουν να με κάμουν αρχηγόν της χωροφυλακής.Τους έδωκα γνώμη να βάλουν απ΄ούλους τους σημαντικούς.... .Τους κακοφάνη.Διορίζουν τον Γραλλιάρη τον Γάλλο και με διορίζουν κ΄εμένα εις την οδηγίαν του και να βάλω τα στενά.Ούτε εις την οδηγίαν του Γραλλιάρη μπαίνω,τους είπα,ούτε τα φορέματά μου βγάζω"**
*Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη,τόμος β΄,βιβλίο 2ο,κεφ. 3ο
**Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη,τόμος β΄,βιβλίο 3ο,κεφ. 1ο
........................................................................................................................................................................
"...εφάνησαν και εν πλήθος λογίων φραγκοφορεμένων...ελθόντων από όλην την Ευρώπην...ζητούντες να λάβουν θέσιν ο καθείς δημοσίαν.Εγιόμωσαν λοιπόν εν ακαρεί τα υπουργεία υπό νεανίσκους νεήλυδας κηφήνας,οι οποίοι δεν έφθανεν μόνον οπού υστερούσαν την θροφήν των αγωνισθέντων,αλλά το χειρότερον,πολλοί εξ αυτών από πρωσωπικήν άγνοιαν κακομεταχειρίσθησαν πολλούς των αγωνιστών."***
***Ν. Κασομούλη,Ενθυμήματα στρατιωτικά,τόμος Γ΄
...........................................................................................................................................................................

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010

Ένας πίνακας...ένα ποίημα.

Ένας πίνακας,που ζωγράφισα για το σπίτι των κοριτσιών στην Αθήνα.Τον είχαν δει σε γκαλερί,που διαθέτει αντιγραφές έργων και είπα να δοκιμάσω.
Εδώ είναι το στήσιμο,γιατί αποφάσισα να τον κάνω ανάγλυφο με modeling paste ,μια πάστα για ακρυλικά.Πρόσθεσα και λίγο sand mortar,άλλη πάστα με κόκκους.
Μετά από δοκιμές στα χρώματα,τον ζωγράφισα με αποχρώσεις,όπως ακριβώς ήθελαν.
Μια και τα απεικονιζόμενα πρόσωπα φορούν μάσκες,ήρθε στο νου μου ένα ποίημα που αγαπώ πολύ:μιλάει για μια αποκριά διαφορετική,μακρινή σε μας.Είναι του Μίλτου Σαχτούρη από την ποιητική συλλογή "Με το πρόσωπο στον τοίχο",που κυκλοφόρησε το 1952.
Κινείται σε δυο πραγματικότητες:η μια είναι η ατμόσφαιρα της αποκριάς και μέσα σ΄αυτή εμπλέκεται η εφιαλτική πραγματικότητα του εμφύλιου και προβάλλεται η τραγωδία του:
Μακριά σ΄έν΄άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά
το γαϊδουράκι γύριζε μεσ τους έρημους δρόμους
όπου δεν ανάπνεε κανείς
πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό
κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους
που τους είχαν ξεχάσει
έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος
μάτωνε τις καρδιές
μια γυναίκα γονατισμένη
ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή
μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο
εν δυο με παγωμένα δόντια.
Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι
αποκριάτικο
γεμάτο μίσος
το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα
μαχαιρωμένο
Μακριά σ΄έν΄άλλο κόσμο γίνηκε αυτή
η αποκριά.
Σας μελαγχόλησα με την επιλογή μου;
Άντε ευθυμείστε-Καλές απόκριες!