Με τη μηχανή πάντα μαζί μου-πήρα σωστά μαθήματα,έτσι Deli-ψάχνω για το θέμα μου:

Ερασιτέχνες ψαράδες με τις ώρες δολώνουν,ρίχνουν την πετονιά τους και περιμένουν να τσιμπήσει κάποιο ψαράκι.Άλλοτε κάτι έρχεται,άλλοτε άδειο το αγκίστρι.

Οι οδηγίες αν θέλετε να φτιάξετε.Δε βάζω link,γιατί έχω αποθηκεύσει τις φωτογραφίες.Με βοήθησαν πολύ,ελπίζω κι εσάς.Αντί για κορδέλα έβαλα κόκκινο βελουτέ χαρτί,που είχα και για μοβ,το γκοφρέ.


Όσα κορίτσια δοκιμάσουν,καλή επιτυχία!
Μια μικρούλα γειτονιά έφτιαξα, με χρωματιστά σπιτάκια.Οι πόρτες πάντα ανοιχτές και οι καρδιές επίσης,γέλια,χαρές,δάκρυα και λύπες ενώνουν τους ανθρώπους της.
Λουλούδια στις αυλές,στα παραθύρια,στο πέτο,λουλουδιασμένα και τα χαμόγελα-μια ονειρεμένη μικρή κοινωνία,όπως τότε που ήμασταν παιδιά.
Να τι έκανα:
Αφού στέγνωσε κόλλησα κομμάτια αλουμινόχαρτο.Δεν ήταν πολύ εύκολο,αλλά οι οδηγίες με βοήθησαν πολύ.Αν και είμαι νευρική,πολύ λίγο σκίστηκε το αλουμινόχαρτο.Στη συνέχεια έπρεπε να ρίξω ταλκ στην επιφάνεια για να ενσωματωθεί το χρώμα.Έψαξα,δεν είχα-τι κάνουμε;Πέρυσι είχα φτιάξει πούδρα αρωματική σώματος με ριζάλευρο και νισεστέ,μια χαρά ήταν.Σειρά είχαν τα χρώματα.Μελάνια πού να βρω εδώ,έβαλα λοιπόν ελάχιστα αραιωμένα ακρυλικά και ακολούθησα τη διαδικασία,που εξηγεί τόσο αναλυτικά το Μαράκι.
Βολτάρει στην αυλή,τσιμπολογάει τα χορταράκια,αλλά πιο αγαπημένα της είναι αυτά τα πορτοκαλί λουλουδάκια.Τι αγγουράκια,φρουτάκια,μαρουλάκι της βάζουμε,αυτή σταθερή στις προτιμήσεις της.Ευτυχώς η αυλή γύρω γύρω είναι γεμάτη από τέτοια φυτά(έχουν μείνει από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες και δεν ξέρω πώς τα λένε).
Κάθε απόγευμα μετά το πότισμα ξεπροβάλει και τρέχει για νεράκι.Όλη την ημέρα με τη ζέστη,πού κρύβεται,ούτε που ξέρω.
Την ξανθιά Κική με τα πλούσια μαλλιά ή...