Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο......!

Αυτή η ομορφιά δε χρειάζεται λόγια....

...τα πνεύματα επιστρέφουνε τις νύχτες.

Φωτάκια από αλύτρωτες ψυχές.

Αφιερωμένο το τραγούδι "Βόσπορος" σε όλους σας!Ερμηνευτή επιλέγετε εσείς μεταξύ Ιωαννίδη ή Φραγκούλη.

Αλλαγές

Μέρα τη μέρα ο τόπος αλλάζει,αγνώριστος θα γίνει σε λίγα χρόνια.
Το χωριό μεταμορφώνεται,μικρά,παλιά σπιτάκια γκρεμίζονται,γίνονται οικόπεδα,που είτε οικοδομούνται από τους κατόχους είτε πωλούνται σε κατοίκους πόλεων,που αποζητούν μια ήρεμη γωνιά.
Το ΄83 που πρωτοήρθαμε,περιμετρικά λίγα σπίτια υπήρχαν,μεταξύ τους και το δικό μας,σήμερα όλο και πληθαίνουν.Αν πούμε για την παραλία;Εκεί είναι που σε τίποτα δε σου θυμίζει τα λιγοστά,διάσπαρτα,μικρά εξοχικά,που έβλεπες μέσα στην τεράστια έκταση.
Αυτές τις μέρες ένα τέτοιο σπιτάκι χάθηκε από τη γειτονιά μας.Η μπουλντόζα βρυχάται και άπονα κατεβάζει τους σαθρούς πια τοίχους.
Θυμάμαι εκεί ζούσε μια γριούλα ντυμένη πάντα με την τοπική φορεσιά,σήμερα οι εγγονοί της "άδειασαν" το χώρο.Με λύπη κοιτούσα και σκεφτόμουν πόσοι άνθρωποι έζησαν εκεί με τις χαρές και τις λύπες τους,στέριωσαν οικογένεια,γέννησαν παιδιά,γέμισε η αυλή γέλια και κλάματα.Ζωές που πέρασαν,που ποτέ δε γνώρισα κι όμως η καρδιά σφίγγεται σε μια τέτοια εικόνα.Πρέπει να προχωρήσουμε λένε.....

Μέσα στις σκέψεις πετάγομαι απ΄το σπίτι,να πάρω μερικά κεραμίδια πριν γίνουν όλα μπάζα.Ζήτησα να μου δώσουν μερικά,ξαφνιάστηκαν-εξήγησα ότι τα θέλω για ζωγραφική,με κοιτούσαν με απορία(;),κοροϊδευτικά(;),δεν μπορώ να πω.Δε με ένοιαζε.

Νά το ένα από τα κεραμίδια,το έφτιαξα:συνδύασα ζωγραφική και decoupage με κρακελέ.

Με περιμένουν κι άλλα,θα τα φτιάξω χαρούμενη που κάτι απόμεινε από ακόμη ένα σπιτάκι της γειτονιάς.

*Η φωτογραφία του χωριού είναι από το ημερολόγιο της φιλοδασικής ένωσης.Κάποια από τα σπίτια που εικονίζονται έχουν δώσει τη θέση τους σε καινούρια και έπεται συνέχεια............

Μαγιάτικα λουλούδια

Πηγαίνω επίσκεψη σε μια φίλη,βλέπω τα λουλουδάκια της,επισκέπτομαι άλλη,το ίδιο,τι να κάνω-ζήλεψα!!!
Για το Σ/Κ λουλούδια από την αυλή μου:
τριαντάφυλλα άσπρα με σομόν καρδούλα με λεπτό,διακριτικό άρωμα-είναι από τις παλιές τριανταφυλιές,ζήτησα από μια φίλη να φυτέψω,γιατί μου θύμιζαν το σπίτι μου,

κι άλλα τριανταφυλλάκια,κάποια δεν άντεξαν την ανοιξιάτικη βροχή κι έγειραν,

τα πελαργόνια μου,μόλις τα είχα αγοράσει,θέλουν μεταφύτευση(αλήθεια τα φύλλα τους μυρίζουν σαν την αρμπαρόριζα,μάλλον θα είναι της ίδιας οικογένειας),

ο απήγανος με τη χαρακτηριστική μυρωδιά του,λίγο βαριά,ιδιαίτερη,αυτοί που μου τον έδωσαν,είπαν ότι διώχνει το κακό μάτι κι άλλα..!!δεν τα πιστεύω,αλλά...Κάποτε είδα το Μαμαλάκη να φτιάχνει μακαρονάδα και στη σάλτσα έβαλε φυλλαράκια του φυτού-πώς να είναι άραγε;

Η ορτανσία μου,άρτι αγορασθείσα κι αυτή και η αρμπαρόριζά μου,

η καλέντουλά μου και τα χρυσάνθεμα,που ξανάνθισαν πάλι

και τέλος

η μια από τις ανθισμένες ροδιές μου.

Να περάσετε ένα υπέροχο διήμερο!

Πρόσωπα

Προσωπάκια ζωγραφισμένα πάνω σε πετρούλες από τη θάλασσα.Μετά τα λουλούδια,αποφάσισα να φτιάξω κάτι αλλιώτικο και φέτος λέω να συνεχίσω.
Έχουν και ονοματάκια,τι νομίσατε,έτσι θα τα άφηνα;
Μίρκα η σοβαρή,

Ζωή η γλυκούλα,

Έλλη η μελαγχολική,

Μαρίνα η ανέμελη,

Τέση η αυστηρή.

Decoupage

Πάλι μερικά αντικείμενα με την τεχνική decoupage.Έχω χρησιμοποιήσει και στα τρία ριζόχαρτο,είναι το υλικό που μ΄αρέσει περισσότερο σ΄αυτή την τεχνική. Μεταλλικό κουβαδάκι,

κεράκι,που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί και είπα να του αλλάξω μορφή από απλό λευκό,που ήταν,

παλιό μεταλλικό δοχείο για λάδι

και μεταλλικό δοχείο,παλιά έβαζαν το σπιτικό παγωτό.

Γιορτάζω!

Φίλες μου γιορτάζω-πέρασε η 12η καλέ-και σας κερνάω ταρτάκια.Μην περιμένετε γλυκό από τα χεράκια μου,δεν τα πάω καλά στην παρασκευή τους.
Oρίστε σπιτικό λικεράκι,δικό μου αυτό,από μύρτα -είναι πολύ ωραίο με πάγο.
Αν θέλετε τη συνταγούλα κοιτάξτε στο www.aromacooking.blogspot.com,στην κατηγορία πόσιμα ελιξήρια.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όσους γιορτάζουν!

Πολλές ευχές στη Μαριλένα(ισημερία) και την κορούλα της Ελένη,στην Έλενα των συνταγών καρδιάς και τον Κωνσταντίνο του windscreen.
Μήπως ξέχασα κάποιον;

Δασικό χωριό

Το Δασικό Χωριό,ανήκει στο δήμο μας-Νηλέας-και βρίσκεται στο δάσος του διπλανού δημοτικού διαμερίσματος Παπάδων.Είναι ένας χώρος 20 στρεμμάτων με φυσική ομορφιά και εξαιρετική θέα στη θάλασσα. Όλη η περιοχή είναι ένα μουσείο της φύσης,ένας προορισμός για χειμώνα και καλοκαίρι.

Τα ξύλινα σπιτάκια είναι πλήρως εναρμονισμένα με το περιβάλλον,58τ.μ.,

με θέα στο βουνό και τη θάλασσα.

Η υπαίθρια παιδική χαρά.

Στο χωριό μπορεί κανείς να επιδοθεί σε πολλές δραστηριότητες άσκησης,καθώς και να επισκεφτεί ακολουθώντας τα μονοπάτια όμορφες τοποθεσίες της γύρω περιοχής.

Είναι μια πολύ καλή ιδέα για απόδραση μέσα στο πράσινο,το μόνο που διαφωνώ είναι η τιμή των δωματίων: 100 Ε η διανυκτέρευση συν 20 για κάθε παιδί-είναι τσιμπημένη δε νομίζετε;

www.papades-village.com